پنجره التهاب
‫در ميان اين هزار پنجره ها، شنيدن التهاب، ديگر طبيعی جلوه میکند ‬
وبلاگ آرش سیگارچی، روزنامه نگار ایرانی مقیم آمریکا

obama-inauguration-0802

سیاست آمریکایی؛ چالش «اوباما» و کنگره بر...

دستور اخیر باراک اوباما برای پذیرفتن حدود پنج میلیون مهاجر غیر قانونی در آمریکا او را با چالش جدیدی مواجه کرده است. بخصوص که حالا او چشم انتظار است که...

Rouhani 12

آیا روحانی رییس جمهور یک دوره ای ست؟...

تا خرداد ۱۳۹۶ که انتخابات ریاست جمهوری بعدی برگزار می شود بیش از دو سال مانده است. سی ماه. شاید زود باشد که پیش بینی کنیم که روحانی دوباره انتخاب می ش...

Larijani-Sadegh-010

آیا صادق لاریجانی بدیهیات حقوق را نمی دا...

این اظهارنظر جدید آقای صادق لاریجانی رئیس قوه قضاییه، من را به فکر برده که آیا عالیترین مقام قضایی و به نوعی قاضی القضات کشور از بدیهیات قضایی بی خبر ...

TheJudge 2

فیلم The Judge؛ روایت آشفتگی ما و پدران ...

The Judge یا قاضی فیلم جدیدی از دیوید دابکین (David Dobkin) است که قبلا فیلم های با زمینه طنز  ساخته. فیلم هایی چون «تعویض» (The Change-Up)  یا فیلم W...

سیاست

Rouhani 12

آیا روحانی رییس جمهور یک دوره ای ست؟

تا خرداد ۱۳۹۶ که انتخابات ریاست جمهوری بعدی برگزار می شود بیش از دو سال مانده است. سی ماه. شاید زود باشد که پیش بینی کنیم که روحانی دوباره ا...

زندگی آمریکایی

obama-inauguration-0802

سیاست آمریکایی؛ چالش «اوباما» و کنگره بر سر مهاجران

دستور اخیر باراک اوباما برای پذیرفتن حدود پنج میلیون مهاجر غیر قانونی در آمریکا او را با چالش جدیدی ...

حقوق ایرانی

Larijani-Sadegh-010

آیا صادق لاریجانی بدیهیات حقوق را نمی داند؟

این اظهارنظر جدید آقای صادق لاریجانی رئیس قوه قضاییه، من را به فکر برده که آیا عالیترین مقام قضایی و به نوعی قاضی القضات کشور از بدیهیات قضا...

روزنامه نگاری

Acid Accused

آیا افتضاح «عکس اسیدپاش احتمالی»، به ماجرای «ترانه موسوی» ربط دارد؟

خبرگزاری مهر در توضیحی، ماجرای عکس اسیدپاش احتمالی اصفهان را یک اشتباه فنی رسانه نامیده و از رسانه های فارسی زبان نقل کننده این اشتباه انتقا...

گیلان جان

Karimi Ali

خداحافظی علی کریمی و راز آن پنالتی که گل نشد

علی کریمی در نامه ای خداحافظی کرد. علی پرسپولیسی بود و فکر کنم از ۷۷ تا همین یکی دو سال پیش با لباس قرمز بود. اما برای من علی کریمی ی...

سیاست آمریکایی؛ چالش «اوباما» و کنگره بر سر مهاجران

دستور اخیر باراک اوباما برای پذیرفتن حدود پنج میلیون مهاجر غیر قانونی در آمریکا او را با چالش جدیدی مواجه کرده است. بخصوص که حالا او چشم انتظار است که از ژانویه هر دو مجلس آمریکا به دست مخالفان اش بیفتد.

بعد از انتخابات این ماه در  آمریکا، مجلس سنا که اکثریت دموکرات داشت هم به دست جمهوریخواهان افتاد تا از دو ماه دیگر به همراه مجلس نمایندگان که پیشتر در اختیار جمهوریخواهان بود، بالانس قدرت در آمریکا تکمیل شود. آمریکایی ها سالهاست قدرت را با Checks and Balance تنظیم می کنند. اگر رییس جمهور دموکرات است، نماینده های جمهوریخواه به House می فرستند و برعکس.

obama-inauguration-0802

باراک اوباما با اینکه می داند روزهای سختی در پیش دارد اما حاضر شده با یک دستور اجرایی اصلاح قانون مهاجرت را بدهد. براساس دستور او کسانی که پنج سال غیر قانونی در آمریکا هستند ، بچه های شان در آمریکا بدنیا آمده اند و مالیات خود را پرداخت کرده اند، اجازه اقامت سه ساله داده می شود که بعد از این مدت بتوانند به عنوان مقیم دایم (گرین کارت) شوند و بعد سیتیزن شوند.

اهمیت این دستور این است که اکنون در آمریکای ۳۱۰ میلیونی، حدود یازده میلیون مهاجر غیر قانونی حضور دارد که دستور اجرایی جدید اوباما می تواند پنج میلیون را شامل شود و آنها دارای مدرک اقامت قانونی شوند.

جدال لفظی

از دو روز قبل از دستور اجرایی که رییس جمهوری آمریکا اعلام کرد که دستور اجرایی برای اصلاح قانون مهاجرت می دهد لیدرهای مجلس نمایندگان (که اکنون دست جمهوریخواهان است) شروع به تهدید او کردند.

این توضیح را بدهم که در آمریکا قوه قانونگذاری مجلس نمایندگان و بعد سنا ست. با این حال رییس جمهور می تواند مصوبات آنها را «وتو» کند. با اینکه این دو مجلس محل قانونگذاری هستند اما رییس جمهور هم اختیاری تحت عنوان Executive Order دارد که در مواردی می تواند بدون تایید مجلسین دستور اجرایی بدهد.

حالا جمهوری خواهان او را تهدید می کنند که نباید از «دستور اجرایی» استفاده کند.

اما اوباما زیرکی کرده است. او زمانی این دستور اجرایی را داده که همه تلاش ها برای همراهی مجلس ها در تصویب قانون مهاجرتی بخاطر تندروی های جمهوری خواهان شکست خورد. شش ماه پیش نمایندگان دو حزب توافق کردند که قانون مهاجرت را تغییر بدهند. با اینکه «جان بینر» لیدر مجلس نمایندگان (جمهوریخواه) وعده داده بود که این طرح رای می آورد اما هم حزبی های او را ندادند تا این طرح شکست بخورد. معلوم بود که این طرح اگر در مجلس نمایندگان رای می آورد، در سنا تایید می شد اما نشد.

حالا اوباما در شبی که برای دستور اجرایی سخنرانی کرد، همین را به نمایندگان یادآور شد. در آمریکا رسم است رییس جمهور در موقع تصمیمات مهم در کاخ سفید ناگهان پشت تریبون قرار می گیرد و با مردم آمریکا صحبت می کند. اوباما هم چنین کرد. گفت که این کشور را مهاجران ساخته اند و قرار نیست این رسم آنها پایان یابد. این عادلانه نیست که همه مهاجران غیر قانونی از آمریکا اخراج شوند چون این با روش آمریکا سازگار نیست. آنچه ما را آمریکایی می‌سازد، تعهد مشترک ما برای یک کمال مطلوب است؛ همه ما برابر خلق شده‌ایم و همه ما بخت این را داریم که زندگیمان را آن طور که می‌خواهیم بنا کنیم.
.

سخنرانی او کاملا موثر بود. با این حال جمهوریخواهان واکنش تندی نشان دادند. حتی جان بینر گفت او دارد جایگاه ریاست جمهوری خودش را تضعیف تر می کند.

نکته جالب اما این بود که جمهوری خواهان اوباما را به سوءاستفاده از «دستور اجرایی» محکوم کردند.

چرا جالب؟ درست بعد از اتهام به اوباما برای سوءاستفاده از دستور اجرایی، «نانسی پولوسی» رهبر اقلیت دموکرات مجلس نمایندگان، این عکس را روی فیس بوک اش گذاشت:

Reagan

در این پوستر آمده که می دانید چه کسی از اختیاراتش برای اصلاح قانون مهاجرت استفاده کرده؟ این آقا (ریگان). بعد هم توضیح داده برخلاف ادعای جمهوریخواهان، روسای جمهوری این حزب حداقل چهار بار از این اختیار استفاده کرده اند.

اینجا آمریکاست. قدرت زیر ذره بین است و هیچ چیز برای مخفی شدن قرار ندارد.

شاید کلیدی ترین جمله اوباما در دفاع از «دستور اجرایی» اش این بود که خطاب به نمایندگان جمهوریخواه کنگره گفت «من در کاخ سفید منتظر طرح شما هستم. تصویب کنید و بفرستید، من امضا می کنم. آن وقت به این دستور اجرایی نیازی نیست».

آیا روحانی رییس جمهور یک دوره ای ست؟

تا خرداد ۱۳۹۶ که انتخابات ریاست جمهوری بعدی برگزار می شود بیش از دو سال مانده است. سی ماه. شاید زود باشد که پیش بینی کنیم که روحانی دوباره انتخاب می شود یا خیر اما مناسبت های این روزها به فکرم انداخت که به این موضوع فکر کنم.

روحانی در شرایطی روی کار آمد که اکثریت او را برگزیدند و بعد از انتخابات جنجالی سال ۸۸ حتی برخی حامیان موسوی و کروبی هم به او رای دادند. این پشتوانه کافی برای انتخاب او بود اما آیا برای ادامه هم می تواند باشد؟‌

Rouhani 12

روحانی دو مشکل بزرگ دارد که تا آنها را حل نکند، نمی تواند خوش بین به انتخابات آینده باشد.

– پرونده هسته ای/ اقتصاد ایران

ایران شرایط اقتصادی خوبی ندارد. با اینکه دولت روحانی برعکس دولت قبل از تیم اقتصادی اگاه و منسجم تری برخوردار است اما برای حل مشکلات اقتصادی باید اول پرونده هسته ای را به سر انجام برساند. تا چند روز آینده روحانی اگر به نتیجه برسد ، می تواند خوش بین باشد که در یکسال آینده وضعیت اقتصادی کشور هم بهتر شود.

حل پرونده هسته ای و در نتیجه بهبود شرایط اقتصادی یک فایده مهمتر هم دارد. روحانی از هم اکنون تیمی از نمایندگان بالقوه دارد که اگر دو گزینه اول میسر شود، آن تیم در مجلس آینده اکثریت را بدست خواهد آورد. اقلب نمایندگان سابق و چهره های میانه رو هستند که تنها در صورت اقبال مردم می توانند به مجلس برسند. این چهره ها مثل اصلاح طلبان برجسته نیستند که توسط شورای نگهبان رد صلاحیت شوند اما در دو انتخابات قبل با اینکه تایید شدند اما چون اقبال مردمی نداشتند رد صلاحیت شدند.

– انتظارات سیاسی

حسن روحانی با رای اصلاح طلبان و برخی حامیان موسوی و کروبی رییس جمهور شد. روحانی مثل هاشمی سال ۸۴، نهایت ده میلیون رای می آورد و چه بسا کمتر. اگر او در انتخابات ۹۲ موفق شد بخاطر حمایت های همه جانبه بود.

این بخش از جامعه معمولا تعیین کننده ترین بخش انتخابات است. حضور آنها باعث می شود که نامزد های مردمی تر انتخاب شوند و غیبت آنها مثل آنچه در انتخابات شوراهای دوم و مجلس هفتم روی داد، موجب می شود محافظه کاران امنیتی-نظامی با رای حداقلی شان – بیست درصد – انتخاب شوند.

این بخش تاثیر گذار برای حضور و شرکت در انتخابات دلایلی دارد. از جمله وعده ها و عملکرد فرد نامزد. محمد خاتمی سال ۷۶ توانست آنها را برای هشت سال با خودش همراه داشته باشد اما هر چه گذشته این بخش تاثیر گذار نا امید تر شد. حالا حسن روحانی چه می کند؟‌ این بخش تاثیر گذار از حسن روحانی انتظار آزادی موسوی و کروبی ، آزادی مطبوعات،‌ بهبود سینما ، نویسندگان و موسیقی را دارد. گزینه هایی که روحانی در این پانزده ماه برغم تلاش هایی ، هنوز تا توفیق راه زیادی دارد.

پرونده هسته ای بر عملکرد داخلی روحانی هم تاثیر دارد. روحانی تمام دغدغه اش پرونده هسته ای ست و اگر موفق شود سطح اتکای دولت او بیشتر می شود و عملا همراهی بیشتری از رهبر خواهد داشت.

.

سی ماه زمان زیادی نیست و به همین دلیل معتقدم اگر حسن روحانی پرونده هسته ای را به سرانجام نرساند، اقتصاد تکان نخورد و در حوزه داخلی تحولی مهم شکل نگیرد، روحانی شکست خواهد خورد. یعنی در انتخابات ۹۶ حاضر می شود اما در مقابل یک رقیب مثل قالیباف شهردار شکست می خورد. یعنی آن بخش تاثیر گذار نمی آید و آنها انتخابات خودشان را برگزار می کنند. روحانی با آن دیگری به دور دوم می رود و تمام.

من برعکس عزت الله یوسفیان فکر می کنم. این نماینده مجلس شورای اسلامی می‌گوید که نیمی از وزرای دولت حسن روحانی در «معرض استیضاح» هستند و اگر مقاومت هیات رئیسه و نمایندگان معتدل مجلس نباشد، دولت یازدهم در عرض دو هفته سقوط می‌کند. قرار نیست دولت پیش از دوره سقوط کند. اگر بخش های سپاه و نزدیک به رهبر همچنان کارشکنی کنند و توافق هسته ای به موقع به دست نیاید، روحانی سی ماه دیگر باید پاستور را تخلیه کند.

آیا صادق لاریجانی بدیهیات حقوق را نمی داند؟

این اظهارنظر جدید آقای صادق لاریجانی رئیس قوه قضاییه، من را به فکر برده که آیا عالیترین مقام قضایی و به نوعی قاضی القضات کشور از بدیهیات قضایی بی خبر است؟

این اظهارنظر او به نقل از ایسنا:

Larijani-Sadegh-010

رئیس دستگاه قضا در ادامه دو مورد از ادعاهای تکراری را مبنی بر رعایت نشدن حقوق زنان و اعدام کودکان زیر ۱۸ سال برشمرد و اظهار کرد: اعدام کودکان زیر ۱۸ سال دروغ محض است؛ اما ما دلیلی نداریم وقتی شخص ۱۷/۵ساله جنایتی مرتکب می‌شود و اکنون به ۲۵ سالگی رسیده است حق اولیای دم برای قصاص را نادیده بگیریم.
آملی لاریجانی افزود: جای سوال دارد مدعیان غربی حقوق بشر که برای یک جانی هفده و نیم ساله دل می‌سوزانند اما برای کودکان چندماهه غزه دلشان نمی‌سوزد. مدعیان حقوق بشر در هنگام بمباران کورکورانه غزه کجا بودند؟ و چرا این روزها هم که رژیم غاصب صهیونیستی در کرانه باختری درحال کشتار است از جانب کشورهای غربی ندایی بلند نمی‌شود؟ 

 

بحش ختی بولد شده سخنان او مدنظرم است. بماند که بخش دیگر صحبت ایشان هم خلاف است. انتقاد کرده که چرا مدعیان غربی حقوق بشر دلشان برای یک جانی هفده و نیم ساله دل می‌سوزانند اما برای کودکان چندماهه غزه دلشان نمی‌سوزد.این گزاره غلط است چون حداقل در اختلافات یکسال اخیر اسرائیل و فلسطین، افکار عمومی دنیا بارها با کشتار بچه های غزه همراهی کرده که حداقل یک مورد اش این است که «دیده‌‌بان حقوق بشر: اسرائیل در غزه احتمالا مرتکب جنایت جنگی شده».

اما برگردیم به بحث مان.

 

آقای لاریجانی انتقاد کرده که چرا «مدعیان غربی حقوق بشر»، «برای یک جانی ۱۷/۵ ساله دل می‌سوزانند». و البته توضیح داده که جنایتکار ۱۷/۵ ساله را نگه می داریم تا ۲۵ بشود و بعد مجازات می کنیم.

۱- ایران در سال ۱۳۷۲، به کنوانسیون حقوق کودک پیوسته است.

۲- براساس مفاد این کنوانسیون، از نظر این‌ کنوانسیون‌ منظور از کودک‌ افراد انسانی‌ زیر سن‌ ۱۸ سال‌ است‌.

۳- به ماده ۳۷ این کنوانسیون دقت کنید:

ماده‌ ۳۷- کشورهای‌ طرف‌ کنوانسیون‌ اجرای‌ اقدامات‌ ذیل‌ را متقبل‌ می‌شوند.
الف‌) هیچ‌ کودکی‌ نباید تحت‌ شکنجه‌ یا سایر رفتارهای‌ بیرحمانه‌ و غیرانسانی‌ یا مغایر شئون‌ انسانی‌ قرار گیرد. مجازات‌ اعدام‌ و یا حبس‌ ابد بدون‌ امکان‌ بخشودگی‌ را نمی‌توان‌ در مورد کودکان‌ زیر ۱۸ سال‌ اعمال‌ کرد.

 

درست است که در جمهوری اسلامی ایران سن قانونی شرعی برای پسران ۱۵  و دختران ۹ سال قمری است اما دو نکته وجود دارد:

اول – در حقوق قاعده ای است که قانون و مصوبه جدیدتر بر قوانین قبلی مقدم است چون آخرین اراده قانون گذار است. باز قاعده دیگر این است که معاهده بین المللی پذیرفته شده توسط مجلس بر قوانین مدنی برتری دارد. که اینجا می توان پذیرفت پذیرش کنوانسیون حقوق کودک بر قانون مدنی درباره سن شرعی رجحان دارد.

دوم - اینکه جمهوری اسلامی وقتی سن گواهینامه، رفتن به سربازی و در مقاطعی شرکت در انتخابات را ۱۸ سال قرار می دهد، به روشنی همراهی با کنوانسیون را عیان می کند.

با این تفاسیر، یعنی ایران باید به پیگرد کیفری افراد زیر ۱۸ سال توجه کند. این ۱۸ سال قابل چانه زنی نیست. یعنی کسی در ۱۷/۵ سالگی جرم کند، یعنی کودک است و نباید اعدام شود و حبس ابد هم شود باید امکان بخشودگی داشته باشد.

البته امکان دارد که در دادگاه بحث رشد عقلی متهم یا متهمه مطرح شود اما وقتی اثبات شود که او ۱۸ سال نیست، کودک محسوب می شود.

قانون استثنا و سهل انگاری ندارد مگر اینکه تبصره یا توضیح داده شده باشد. یک مثالی بزنم. در انتخابات اعلام می شود رای دهندگان باید حداقل ۱۸ سال داشته باشند. نمی شود کسی که ۱۷ سال و ۳۶۴ روز دارد رای بدهد. جرم است، تخلف است.

18 Sal 5

اعدام زیر ۱۸ سال – توکا نیستانی از روزآنلاین

من نمی دانم چطور آقای لاریجانی این حرف را زده که چرا مدعیان غربی حقوق بشر»، «برای یک جانی ۱۷/۵ ساله دل می‌سوزانند». آقای لاریجانی دو چیز را نفمیده که این حرف را زده است:

۱- آقای لاریجانی متوجه نیست که فرد جانی تا ۱۸ سالگی کودک محسوب می شود پس فرقی ندارد شش ماه  یا شش سال به ۱۸ سالگی دارد.

۲- آقای لاریجانی با گفتن اینکه مجرم را نگه می داریم تا ۱۸ سال شود و اعدام کنیم، نشان داده فلسفه ی کنوانسیون کودک را نفهمیده است. فلسفه  جامعه جهانی درباره این کنوانسیون این است که اگر کودک را کودک می دانیم نمی توانیم همه مسولیت را بر او بدانیم و به همین دلیل باید درباره مجازات او دقت بیشتری کرد. بین کودک ده ساله تا ۱۷ سال و نیم هیچ فرقی هم نیست.

پنج سال پیش که آقای لاریجانی رئیس قوه قضاییه شد، می دانستیم که سابقه قضایی ندارد. اطلاعات حقوق شرعی داشت  و تنها در شورای نگهبان به عنوان فقیه حضور داشت اما سابقه یک روز قضاوت نداشت. واقعا متاسفم در کشوری که بهمن کشاورزها و  ناصر کاتوزیان ها داشته، شرم آور است این حد بی اطلاعی ….

 

 

وبلاگ پنجره التهاب , آرش سیگارچی , روزنامه نگار مقیم آمریکا