یک جلوه دیگر دموکراسی آمریکایی؛ صبر و رای

Share

من اسم دموکراسی آمریکایی را گذاشته ام «دموکراسی صبور». دموکراسی در این کشور کمی صبور است و گاهی از عجله دور است. بگذارید یک مثال بزنم.

امروز «مجلس نمایندگان ایالات متحده» یکی از دو مرجع قانونگذاری آمریکا رای به «اصلاح قانون مالیاتی آمریکا» داد. مصوبه ای که سخت مورد نیاز پرزیدنت ترامپ و جمهوریخواهان است؛ پیش بینی می شود سنا (رکن دیگر کنگره) آن را تایید کند و مصوبه برای قانون شدن، زیر دست پرزیدنت ترامپ برود.

نکته نخست- جمهوریخواهان نیاز به این قانون دارند. یکی از مهمترین وعده های پرزیدنت ترامپ برانداختن «قانون بیمه همگانی» موسوم به «اوباماکر» بود که بعد از مدتی تلاش، ناکام ماند. جمهوریخواهان برای حفظ مومنتوم و اتحادشان نیاز به این پیروزی دارند و چون یکی از وعده های انتخاباتی ترامپ بود، به نظر می رسد با قانون شدن آن، خوشحال باشند و امیدوار.

نکته دوم- نظرسنجی‌ها می گوید افکار عمومی با تغییر قانون مالیات چندان موافق نیست. با اینکه اصرار دولت برای کاهش مالیات طبقه متوسط و خانواده های فرزند دار است، اما برخی نگرانند چون طرح جدید با شرایطی، مالیات شرکت ها را از ۳۴ به ۲۱ درصد کاهش می دهد. دولت می گوید کاهش مالیات شرکت ها، یعنی خلق کار بیشتر و کار بیشتر یعنی اقتصاد بهتر. اما برای همه این شرایط نیست. مثلا من احتمالا باید چون مجرد هستم هزار دلار در سال مالیات بیشتری بدهم، اما همین من، اگر همسر داشته باشم، مالیاتم کمتر‌می شود و اگر بچه داشته باشم، بیشتر تخفیف خواهم داشت…

نکته سوم – برای اینکه متوجه شوید چقدر این اصلاح قانون مالیات مهم است، این را بگویم که از دوران ریگان، چهار رییس جمهوری تلاش کردند اما نتوانستند آن را تغییر بدهند.

چرا دموکراسی صبور در آمریکا هر دو سال یک انتخابات ملی است. مثلا سال ۲۰۱۶ انتخابات ریاست جمهوری و یکسوم کرسی های سنا بود. در انتخابات سال ۲۰۱۸، اینبار انتخابات مجلس نمایندگان است و یکسوم کرسی های سنا. در ۲۰۲۰ دوباره انتخابات ریاست جمهوری و یک سوم دیگر سنا است. معنای این انتخابات چیست؟

در حال حاضر آقای ترامپ جمهوریخواه در کاخ سفید است. مجلس نمایندگان در اختیار جمهوریخواهان است و سنا یک اکثریت بسیار شکننده ۵۱- ۴۹ به نفع جمهوریخواهان دارد.

حالا در انتخابات سال ۲۰۱۸ چه می شود. در آمریکا «چک و بالانس» برقراراست. یعنی معمولا رای دهنده ها دقت می کنند اگر رییس جمهوری از یک حزب است، کنگره را به حزب دیگر بدهند. یعنی انتخابات و فضای کشور اینگونه است. بنابراین اگر انتخابات سال ۲۰۱۸ دیدید مجلس نمایندگان در اختیار دموکرات ها رفت، تعجب نکنید. یا در انتخابات سی درصد سنا، چند دموکرات به سنا راه یابند و آرایش سنا به سمت دموکراتها شود، تعجب نکنید.

حالا چرا این مهم است؟ رییس جمهور می‌خواهد از حزب خودش، کنگره داشته باشد که راحت تر بتواند مصوبات را قانون کند؛ کاری که مثلا اوباما در ۲۰۰۹ کرد. کنگره برجای مانده از دوران بوش جمهوریخواه، اکثریت دموکرات داشت، پس ا‌و توانست قانون بیمه اوباماکر را تصویب بگیرد!

برگردیم به مثال بالا؛ کنگره بر اساس تمایل حزب جمهوریخواه و ترامپ، سعی در تصویب اصلاح قانون مالیات دارد. نظرسنجی ها می گوید مردم ناراضی اند. فکر می کنید مردم نارضایتی شان را کجا نشان می دهند؟ به خیابان می آیند؟ جلوی کنگره تجمع می کنند؟

نه. آنها یازده ماه دیگر صبر می کنند. درست در اولین سه شنبه نوامبر ۲۰۱۸ که پای صندوق رای می دهند. آنجا، آنها صدای شان را رسا به گوش آمریکا می رسانند. می گویند با قانون مالیاتی که در دسامبر ۲۰۱۷ تصویب شد موافقند یا مخالف.

سیاست در آمریکا کمی ارام و با صبور هدایت می شود اما در صندوق رای.

Share

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *