از صبح بیدار شدم تا بازی استقلال – پیام را ببینم و البته بازی فولاد خوزستان – ذوب آهن. با نتایج ضعیفی که استقلال در هفته های پایانی کسب کرد وضع به گونه ای شد که ذوب آهن سه امتیاز از استقلال جلو افتاد. بازی های امروز در شرایطی دنبال می شد که استقلال تنها در صورتی قهرمان می شد که پیام را شکست می داد و البته ذوب آهن حتما در اهواز شکست می خورد. امری که من هرگز گمان نمی کردم. اصلا حدسش را نمی زدم. اما عجب ماجرایی دارد این فوتبال .
فولاد که مربی آن مجید جلالی است ، همانطور که پیشتر استقلال را برده بود ، این بار در بازی جوانمردانه ای ذوب آهن را برد تا با برد یک بر صفر استقلال بر پیام ، استقلال قهرمان لیگ شود.
یک قهرمانی در دقیقه نود. لعنت به این هیجان فوتبالی. دیوانه کننده است. به نظر من استقلال امسال حقش بود اما خب فراز و نشیب زیادی داشت.
نکته مهم برای من از قهرمانی استقلال ، این است که به نظر من فولاد هم باید قهرمان تلقی شود که مردانه بازی کرد. می توانست بی تفاوت باشد بخصوص که این نتیجه هیچ تاثیری بر کارش نداشت. مجید جلالی که چندی پیش سرمربیگری تیم ملی را رد کرده بود ، امروز از حیثیت ورزشی خودش دفاع کرد. فکر می کنم که استقلالی ها امروز از فولاد خیلی متشکر خواهند بود.