نوشته شده در ۱۷ , آبان , ۱۳۸۸ | توسط آرش سیگارچی |

۱- مهرماه امسال (۰۲ مهر ۱۳۸۸) ، روزنامه اعتماد خبر داد که حساب های مالی شهرداری تهران در سال های ۸۲ تا ۸۴ که یکی از پرحاشیه ترین حساب های مالی شهرداری در سال های اخیر است، هفته آینده توسط هیات ویژه بررسی خواهد شد. با گذشت چندسال از افشای وجود ۳۰۰ میلیارد تومان هزینه فاقد سند در حساب های مالی شهرداری تهران طی دوره ۲ ساله مدیریت محمود احمدی نژاد بر شهرداری، یک عضو شورای شهر با اشاره به وجود ابهام های فراوان در مورد سرنوشت این مبلغ گفت”بعید به نظر می رسد این حساب ها از طرف هیات ویژه تایید شود.” منبع

۲- ۹ اردیبهشت ۱۳۸۸ در جلسه علنی روز چهارشنبه مجلس ایران، مخبر کمیسیون برنامه و بودجه اعلام کرد بیش از یک میلیارد از سود ناشی از مازاد بهای نفت به حساب خزانه واریز نشده‌است. لاریجانی رئیس مجلس خواهان پیگیری این موضوع توسط دیوان محاسبات شد. منبع ۲۱ مهرماه ۱۳۸۸  دیوان محاسبات کشور با انتشار بیانیه‌ای اعلام کرد که یک میلیارد دلاری که در بهمن ماه ۸۷ اعلام شد، ناپدید شده، گم نشده است، بی آنکه توضیح کافی درباره آن بدهد که پس یک میلیارد دلار کجا است. دیوان محاسبات با بازرسی واریزهایی که به حساب خزانه داری کشور شده است، در سال گذشته اعلام کرد که یک میلیارد دلار از درآمدهای نفتی سال ۸۵ هنوز از سوی وزارت نفت به بانک مرکزی واریز نشده است. منبع

۳- محمود احمدی نژاد لایحه هدفمند کردن یارانه ها را به مجلس داد. در ماده سیزده این لایجه آمده بود که باید ۱۱۰ میلیارد تومان بودجه متعلق به یارانه ها ، در صندوقی نگهداری شود که به اختیار دولت مصرف شود. نمایندگان مجلس هفته پیش بررسی این ماده را در دستور کار داشتند که احمدی نژاد سرزده در مجلس حاضر شد. او نمایندگان را تهدید کرد که اگر این ماده را تصویب نکنند ، او لایحه را از مجلس پس می گیرد. وقتی با رای نمایندگان این صندوق تصویب نشد او تهدید خود را عملی کرد. با این حال یک هفته رایزنی دولت ، دفتر رهبری و نمایندگان مجلس که بهتر است وکیل الدوله نامیده شوند ، امروز اکثریت محافظه کار مجلس هشتم روز یک شنبه با عقب نشینی در مقابل تهدیدات محمود احمدی نژاد اختیار مطلق ۱۱۰ هزار میلیارد تومان بودجه سالانه یارانه های متعلق به مردم را در اختیار مطلق دولت بر آمده از کودتا قرار دادند. امروز ، نمایندگان مجلس هشتم به دولت بر امده از کودتا اجازه داد صد در صد درآمد حاصل از هدفمند کردن یارانه ها را در قالب قانون بودجه هزینه کند. با این مصوبه دولت بر آمده از کودتا مجاز شد در راستای اجرای این قانون وجوه حاصل را به ردیف درآمدی مربوط مندرج در قانون بودجه واریز و معادل صد در صد اعتبار تحت عنوان اعتبارات موضوع هدفمند سازی یارانه ها (درآمد – هزینه) را هزینه کند. لایحه هدفمندکردن یارانه‌ها که با حذف یارانه ها و آزاد سازی قیمت ها همراه خواهد بود با ۱۲۱ رای موافق، ۵۱ رای مخالف، ۱۹ رای ممتنع از مجموع ۲۱۷ عضو حاضر در جلسه علنی روز یک شنبه مجلس به تصویب اکثریت محافظه کار مجلس هشتم رسید. محمود احمدی نژاد چند روز پیش با حضور غیر منتظره در مجلس که با تنش هایی همراه بود تهدید کرده بود که در صورت عدم تصویب اختیارات مطلق دولت بر نحوه هزینه ۱۱۰ هزار میلیارد تومان بودجه سالانه یارانه ها، لایحه “هدفمند کردن یارانه ها” را از مجلس پس می گیرد. منبع

———————

می شود درک کرد بعد از مجلس ششم ، چرا همه همت رهبر و نزدیکانش تسخیر مجلس ، آن هم از جنس نمایندگانی از جنس سپاه و اطلاعات بود. نمایندگانی که هر چند برخی شان مثل مطهری یا توکلی دوست دارند ، خود را نماینده واقعی نشان دهند اما اکثریت شان ، چشم به “خیمه ولایت” دارند تا چه او نظر دهد. تنها در چهار ماه اخیر نمود چند ولایت پذیری برجسته این به اصطلاح نمایندگان را دیده ایم.

انتظار بود وزارت کشوری که انتخاباتی اینچنین را برگزار کرده به مجلس فراخوانده شود اما نشد. انتظار داشتیم ، در مراسم تحلیف رییس دولتی که از یک کودتا آشکار بیرون آمده ، مجلسیان قیام کنند اما نکردند. انتظار داشتیم در مبحث کابینه ، با رد وزرای معرفی شده ، بی هویتی دولت کودتا را تایید کنند ، نکردند. در تمام این نکردن ها ، یک چیز پررنگ بود ، فرمان رهبری که گاه پنهان و گاه پیدا ، امر می کرد با دولت باشید. شاهکار این روزهای محفل رهبری-دولت ، همین لایحه هدفمند کردن یارانه هاست. مجلس ، به حسن وجود کسانی که هنوز اندک دغدغه ای دارند ، یکبار جلوی دادن صندوق ۱۱۰ میلیارد تومانی به شخص احمدی نژاد  ایستاد. آنها به درستی گفتند اگر شهردار وقت تهران در دو سال ۳۰۰ میلیون می دزدد ، اگر در چهارسال ریاست جمهوری یک میلیارد گم می شود ، پس باید بپذیریم این ۱۱۰ میلیارد تومان نیز به زودی گم خواهد شد.

دیدیم  و خواندیم که رییس دولت کودتایی دهم ، وقیحانه ،  آمد و اینبار دستور رهبری را به تارک مجلس نشاند تا این همه آدم ِ زیر هرم سبز ، بی اراده ، تن دهند به خواسته رهبری-دولت. حال باید ماند و دید فردی که با دو سابقه دست زدن بر اموال ملت ،  یکبار در ۸۴  رییس دولت شد و یکبار برای دومین بار خود را رییس جمهور معرفی کرد ، با این دستبرد سوم ، چه رویایی در سر دارد …..