سرود انرژی هسته ای ، آن هم گیلکی!
چند روزی است که بخشی از کارم ، مرور برنامه های شبکه های مختلف ایران است. شبکه های استانی و محلی از این قاعده استثنا نیستند. از جمله شبکه هایی که می بینم ، شبکه باران یا شبکه گیلان است که خب برای من جنبه نوستالژی هم دارد.
نمی خواهم ژست روشنفکری بگیرم و بگم من هرگز تلویزیون نگاه نمی کنم بلکه همیشه به خاطر امکاناتی که صدا و سیما داشته و در اختیار یک تفکر بسته است ، حسرت هم خورده ام. اینجا جای نقد جدی نیست و من هم الان سرم شلوغه و وقت این کار را ندارم اما به این کلیپ یا به قول صدا و سیمایی های باران “نمآهنگ” نگاه کنید. آهنگی با عنوان انرژی هسته ای ساخته اند آن هم به گیلکی:
یادش بخیر. پدر من از سال ۳۹ با رادیو و بعد با تلویزیون کار کرد. او تنها هنرمندی نبود که با صدا و سیما همکاری می کرد. بزرگان دیگری بودند مثل دعایی ، پوررضا ، مسعودی و ….
واقعا تاسف برانگیز است که به جای توجه به موسیقی گیلان ، بودجه و امکانات برای کارهای بی ارزشی چون این نمآهنگ داده می شود. اگر انرژی هسته ای حق مسلم تان است ، خب این رو باید مردم باور کنن نه اینکه به زور سرود و برنامه و تلقین بهشون القا کنید .
ترانه های ماندگار گیلان رو به یاد بیاورید . به نظر تان هیچ کدام از آثار سفارشی اینچنینی در ذهن ادم ها بماند؟
——————————–
پس نوشت - این گزارشم از “روزنگار” :
گزارش / بازداشت دانشجویان در آستانه ۱۶ آذر/مصاحبه با بهاره هدایت
پس نوشت دو – این فیلم را هم ببینید :
این تصاویر کوتاه مربوط به همایش “زوج خوشبخت” است که در رشت به مناسبت سالگرد ازدواج امام علی با فاطمه دختر پیامبر برگزار شده است. تقریبا در همه جا در ایران مراسم های مشابهی دارد برگزار می شود که در آن این روز را جشن می گیرند.
برای من جالب است که این همه بودجه صرف می شود تا برای زوجی که به نوشته منابع تاریخی 9 سال زندگی مشترک داشتند و ۱۴۰۰ سال پیش زندگی می کردند ، جشن بگیرند. خداقوت !!
این فیلم را هم ببینید که بخشی کوتاه از یک شب شعر گیلکی در رشت است ….. یاد شاعران گیلان زمین بخیر:
4 پاسخ برای “سرود انرژی هسته ای ، آن هم گیلکی!”
توسط صابر در 20 Nov 2009 | پاسخ
خیلی متاسف شدم که از این کار هم جهت سیاست استفاده شد. به نظر من این کار جهت به دست آوردن دل کشاورزان ساده دل گیلانی اصلا درست نبود.
درباره آن شب شعر هم به زودی مطلبی خواهم آورد. نام همایش جشنواره شعر محلات رشت بود، ولی تا زمانی که ما بودیم به جز 2 شعر، باقی شعر ها فارسی بود! به جز یکی هیچکدام هم ربطی به محلات رشت نداشت، آن یکی هم درباره خیابان معلم بود که قدمتی ندارد.
جالب بود که مردم از شعر های گیلکی استقبال بیشتری می کردند و دیگر این که در فاصله ای برای استراحت در میانه برنامه، یک گروه نوپای موسیقی که اگر اشتباه نکرده باشم نامش عارف بود و همه اعضایش نهایت 20 سال سن داشتند، برنامه ای اجرا کردند که 3 تصنیف از آلبوم دریای بی پایان سالار عقیلی بود و هیچ کدام هم گیلکی نبود، این چنین بود که در شعر محلات رشت – پایتخت گیلکان – زبان فارسی قدرت نمایی کرد.
توسط ali در 21 Nov 2009 | پاسخ
با سلام.
جناب آقای سیگارچی مطلب مهمی به جیمیل شما
(sigarchi@gmail.com) فرستاده ام ممنون می شوم اگر سریعتر مطالعه بفرمایید. امیدوارم با بنده همکاری نمایید.
شاد و سلامت باشید
توسط ensan در 23 Nov 2009 | پاسخ
khak bar sare melati ke yek mozdore marizolhal mesle to ghatele farzande fahesheh khabarnegare an bashi ke eadam ra dar iran taied mikoni goh khordi baraye lajan khordan dar amrika mandan sharafe nadashtehat ra zir pa migozari terrorist toie bisharaf
توسط صابر در 24 Nov 2009 | پاسخ
در باره جشنواره شعر محلات رشت مطلبی گذاشته ام که گمان می کنم بد نباشد سری به آن بزنید
http://miguilan.wordpress.com/2009/11/23/sheremahalaterasht/