امروز روز انتخابات در آمریکاست. عجب اعتماد به نفسی دارند این کلت. خب البته وقتی دموکراسی در آن حاکم باشد ، دیگر دغدغه ای مثل میزان مشارکت برای آنها مانند کشور ایران اهمیت ندارد که از سر صبح تا نیمه شب با چند بار تمدید وقت انتخابات ، کلی برنامه مهیج کننده ، مردم را بکشانند بر سر صندوق رای. دیروز در کلاس مان هم صحبت همین بود. من برایم جالب بود که روز رای گیری در اینجا یک روز وسط هفته – سه شنبه – است.
فکرش را بکنید. در ایران روز جمعه ی تعطیل روز انتخابات است تا مردم بیایند و رای بدهند. تازه بعضی وقت ها هم مانند انتخابات نوع حکومت ایران در روز یازدهم فروردین ۱۳۵۸ ، مهلت رای گیری دو روز طول کشید تا بالاخره ملت ۹۷/۵ درصد به جمهوری اسلامی رای بدهند.
اینجا با اینکه روز غیر تعطیل است اما خب این دور از انتخابات ویژگی خودش را دارد. یکساعت پیش که بیرون بودم از صف مردم برای رای دادن کاملا متعجب شدم. حتما می دانید اینجا می توان قبل از روز رای گیری داد. به این دوستم جان دیشب گفتم رای داده ای ؟ گفت نه . گفتم فردا شلوغ می شود ، گفت بشود. مزه رای دادن به اوباما این است که بروی درصف بمانی. جالب بود. برایش توضیح دادم که ۱۱ سال پیش ما هم با این احساس رفتیم و به خاتمی رای دادیم .
خلاصه از این چهارتا همسایه ما که سه تای شان دارند به سناتور اوباما رای می دهند. فکر می کنم از همین اجتماعی کوچک بتوان نتیجه انتخابات را حدس زد.

این هم فیلم رای دادن سناتور اوباما. نه صلواتی بود و نه مخفی کاری . اینجا