بایگانی برچسب: انتخابات

انتخابات ۹۶؛ انتخابات معمولی با دعوا بر سر «آرای خاموش»

انتخابات ریاست جمهوری و البته شوراهای سال ۹۶ تنها ۱۲ روز دیگر برگزار می شود. این انتخابات تحت تاثیر شبکه های مجازی و بخصوص ابزاری مثل تلگرام برگزار می شود اما واقعیت این است که این انتخابات مشابه انتخابات گذشته است.

Iran election debate 1396

در واقع بازیگران و شکل دهندگان آن مثل قبل هستند. همچنان رهبر سعی دارد در انتخابات تاثیر بگذارد، دولت سعی دارد قدرتش را برای یک دوره دیگر تمدید کند، اصولگرایان از همه ابزارها برای بازگشت به قدرت استفاده می کنند، ناراضیان گله می کنند و خبر از عدم شرکت می دهند و مخالفان نظام جمهوری اسلامی شعارهای تکراری عدم شرکت را می دهند.

خب، برخی از این وقایع مشابه انتخابات در هر کشوری است. مثلا در هر جایی دولت مستقر تلاش می کند باز بماند. مثل حمایت اوباما از کلینتون. اما خیلی ها هم مختص ایران است. اینکه شورای نگهبان مثل قبل نظارت سلیقه ای می کند،‌ پدیده انتخابات جمهوری اسلامی است که هر چه می گذرد مردم و ناظران بیشتر به آن خو می گیرند.

در این انتخابات چه آرایشی می بینم؟

۱- سرگرم ها به انتخابات

نیمی از واجدان شرایط در همه انتخابات شرکت می کنند.به دو گروه تقسیم می شوند:

آ- محافظه کاران

تقریبا نیمی از آنها گرایش مذهبی شان بر سیاست شان می چربد. گروهی که پرچم راست، اصولگرایی یا دفاع از مستضعفان را دارد. رای نهایتا ده تا ۱۳ میلیونی دارد. در سه انتخابات گذشته:

۱۳۸۴ – مجموع آرای قالیباف‌(۴) ،‌ احمدی نژاد (۵) و لاریجانی (۱.۷)

۱۳۸۸ – مجموع آرای رضایی و تا حدی آرای احمدی نژاد (غیر از مقدار تقلب شده)

۱۳۹۲ – مجموع آرای قالیباف (۶)، جلیلی (۴) و رضایی (۳).

این گروه در این انتخابات با رئیسی و قالیباف مشغول اند و امیدوارند با استفاده از امکانات شان در دور دوم بر دولت پیروز شوند.

ب – اصلاح طلبان و میانه رو ها

نیمی از کسانی که در انتخابات همیشه شرکت می کنند،‌ اصلاح طلبان یا مشخص تر خاتمی چی ها هستند. این گروه که بعد از ۸۸ به نوعی از قدرت دور شدند، با انتخابات ۹۲ احیا شدند، در انتخابات ۹۴ مجلس قوی شدند و حالا خوش بین هستند با تمدید دولت روحانی آینده ایران را ولو بعد از فوت رهبر خواهند داشت.

آنها حتی با توجیه نامزد پوششی، اسحاق جهانگیری را عرضه کرده اند.

۲ – رای خاموش

رای خاموش گروهی هستند که معمولا نتیجه انتخابات را تعیین می کنند. اگر در جمع از کسی پرسیدید در انتخابات شرکت می کند، نه می گوید شرکت می کند و نه از تحریم می گوید،‌ او یک نمونه کلاسیک رای خاموش است. کاملا هوشیار انتخابات را دنبال می کند، خیلی تاثیرپدیر برایند جامعه است. پس تعجبی ندارد وقتی که در بعد از دور اول انتخابات ۸۴، ساده زیستی احمدی نژاد در مقابل تجمل گرایی هاشمی او را تحریک کند و یا جنبش سبز قبل از ۲۲ حرداد ۸۸ او را به صندوق بکشد.

این گروه که معمولا بین ۲۰ تا ۳۰ درصد جامعه هستند اگر مشارکت کنند،‌ از دسته بالا اصلاح طلبان شانس بیشتری دارند. نیایند،‌ مثل شوراهای دوم (۸۱) یا مجلس هفتم (۸۲) اصولگراها پیروز می شوند.

۳- تحریمی ها

نمی شود در انتخابات تحریمی ها را ندید. گروهی که معمولا همزیستی با گروه رای خاموش دارد. اگر مشارکت کم باشد،‌ تحریمی ها رای خاموش را پیاده نظام خود به حساب می آورد.

تحریمی ها هر وقت از رای خاموش یار گرفتند بزرگ و شنیدنی شدند بخصوص در زمان انتخابات سال ۹۰ که هنوز زخم سال ۸۸ مانده بود و در آن زمان حتی رای دادن محمد خاتمی اصلاح طلب با واکنش های تند تحریمی ها و حتی آرای خاموش روبرو شد.

دو طیف عمده تحریمی تقریبا در همه انتخابات ایران حتی دوم خرداد ۷۶ و خرداد ۸۸،  انتخابات را تحریم کرده اند، مجاهدین خلق و گروه های سلطنت طلب هستند.

در این دوره گروه های کوچک دیگری هم دیده شده اند. شاید مشهورترین شان همین گروه دانشجویان و دانش‌آموختگان لیبرال ایران باشد. آنها در سال ۸۸ از کروبی حمایت کردند اما کم کم با فشارهای بعد از ۸۸ از کشور مهاجرت کردند و حداقل اعضای سرشناس شان مثل سعید قاسمی نژاد یا امیرحسین اعتمادی از اساس منتقد برگزاری انتخابات در ایران هستند و آن را فرمایشی می دانند.

با اینحال تحریمی ها در این انتخابات صدای چندان قوی ای ندارند. منسجم نیستند، توجیه عقلانی برای داخلی ها ندارند و  تنها می گویند انتخابات فرمایشی است، براساس دموکراسی نیست و … نکاتی که هرچند درست است اما برای فعالان سیاسی داخل هم عادی شده و هم آنها سالهاست این قاعده بازی را پذیرفته اند.

 

روی فیس بوک من نظر بدهید

این روزها گفتمان انتخاب بد و بدتر دوباره با حضور ابراهیم رئیسی شکل گرفته، و گروه «سرگرم ها به انتخابات» همه تلاش اش را می کند که از گروه «رای خاموش» جذب کند. حالا مهم نیست اصولگرا یا اصلاح طلب. آنها تلاش دارند از این گروه به حساب خود جذب کنند. با این نگرش است که جهانگیری حرف های خوب و تندتر از روحانی می زند و از سوی مقابل رئیسی روی بحث فقر و فساد تمرکز کرده است.

گفتم، هیچ اتفاق جدیدی نمی افتد. تنها کمی صورت ها تغییر کرده و روش ها، وگرنه مثل انتخابات گذشته برگزار می شود.

تخم مرغ دزد هایی که شتر دزد می شود/ «دانشجو»ی متهم

خبر تشکیل پرونده برای «کامران دانشجو» وزیر سابق علوم در دولت احمدی نژاد نشانه از برخورد با سومین عضو دولت سابق دارد.

کامران دانشجو، وزیر علوم دولت قبل، به «صدور مجوزهای غیر قانونی برای تغییر کاربری زمین» متهم است. البته قباد افشار، رئیس سازمان امور اراضی ایران به خبرگزاری ایلنا گفته پرونده تخلفات آقای دانشجو مربوط به زمانی ست که وی استاندار تهران بود و این پرونده اکنون به قوه قضاییه ارسال شده است.

البته پرونده در حد اتهام است و تا ثابت شدن جرم راهی مانده است. برخی هم می گویند به هر روی، اگر هم تخلفی بوده، در دوران استانداری آقای دانشجو ست نه در دوران وزارت اش در دولت. اتفاقا نکته در همینجاست. واقعیت این است که برغم ادعای مبارزه با فساد و مفسدان در ایران، اراده جدی وجود ندارد.

Daneshjooo

کامران دانشجو

برگردیم به تابستان ۸۸. زمانی که هنوز آقای «دانشجو» به وزارت نرسیده بودند. اگر اراده برای رسیدگی به تخلفات بود، همان زمان پرونده آقای دانشجو مطرح می شد. آیا برغم این پرونده او می توانست وزیر شود؟ قاعدتا نه. اما حقیقت این است که در ایران چیزهای عجیبی رخ می دهد. مثلا همین آقای رحیمی که الان زندانی است، پرونده اش قبل از ۸۸ تشکیل شد اما نه تنها مانع پست گرفتن او نشد، بلکه حتی او چهارسال معاون اول دولت احمدی نژاد شد.

فساد در جمهوری اسلامی انکار پذیر نیست اما به عنوان یک مشاهده گر می توانم بگویم، اگر قرار و غرضی برای مقابل بود یا هست، باید در بدو طرح اتهام، مقامی به متهم داده نشود. همین مورد آقای دانشجو جالب است. او با اتهام «صدور مجوزهای غیر قانونی برای تغییر کاربری زمین» روبرو بود.
.

تخم مرغ هایی که شتر دزد می شود/ «دانشجو»ی متهمکامران دانشجو به اقداماتی که در زمان استانداری تهران متهم شده، محاکمه می …

Posted by Arash Sigarchi on Wednesday, June 24, 2015

دانشجو در سال ۸۷ از سوی علی کردان وزیر جاعل به قایم مقامی وزارت کشور رسید و حتی بعد از استیضاح علی کردان در سال ۱۳۸۷ با حکم احمدی‌نژاد به عنوان سرپرست وزارت کشور منصوب شده بود. هرچند بعد صادق محصولی وزیر کشور شد اما در اسفند ۱۳۸۷ و در آستانه برگزاری انتخابات ریاست جمهوری سال ۸۸ ، آقای دانشجو از سوی وزیر کشور به‌عنوان رئیس ستاد انتخابات وزارت کشور ایران منصوب شدو بعد آن را می دانیم. همان معجزه آقایان در انتخابات ۸۸ به نفع محمود احمدی نژاد.

کسی که در قامت استاندار تهران به «صدور مجوزهای غیر قانونی برای تغییر کاربری زمین» متهم بود، ناگهان میلیون میلیون رای ملت را اختیار گرفت ….

محسن رضایی، باز نامزد انتخابات می شود؟

Rezaei-mohsen

باورتان می شود که محسن رضایی بعد از سالها حضور ناموفق در انتخابات، باز هم نامزد انتخاباتی دیگر شود؟ من می گویم می شود.

سایت مشرق که به نهادهای امنیتی و محافظه کاران نزدیک است در بخشی از زمزمه های خبری ، به سخنان محسن رضایی اشاره کرده که به نظرم نشان می دهد «آقا محسن» بدش نمی آید باز هم با سیگنال فرستادن به حکومت شانس خود را برای یک دور دیگر نامزدی امتحان کند. اما چرا این احتمال را داده ام.

محسن رضایی طی سخنانی در جلسه مجمع تشخیص مصلحت، علت تنازل نسبی آمریکایی‌ها از مواضع قبلی خود در مذاکرات ژنو را این سه مورد عنوان کرد:

۱- راهپیمایی بی‌سابقه ۱۳ آبان که نشان داد فضای ضد آمریکایی در ایران مؤثر و قوی است

۲- حمایت رهبر انقلاب از تیم مذاکره‌کننده که نشان داد این تیم نماینده حاکمیت در مذاکرات است

۳- یکصدایی و انسجام ملی در داخل کشور نسبت به مذاکرات هسته‌ای

 

واقعا محسن رضایی جز به دست آوردن دل رهبر و نامزدی در انتخابات دوره آینده، هیچ انگیزه ی دیگری برای بیان این دلایل داشته؟

.

.

محسن رضایی نامزد انتخابات مجلس و همچنین در سال ۸۴ برای ریاست جمهوری نامزد شد و دقیقا ۹۰ انصراف داد. در انتخابات ریاست جمهوری ۸۸ هم نامزد بود که برغم اینکه گفت رای مردم ناموس اوست و به تقلب اعتقاد داشت اما ناگهان عقب کشید و نتیجه انتخابات را پذیرفت. امسال هم که نامزد شد اما سه میلیون بیشتر رای نیاورد.