پاداش هیلاری

عکس: اینجا

از شیکاگو ، ایالت سناتور اوباما خبر “رسمی” رسیده است که از جمله گزینه های رییس جمهوری انتخاب شده جدید آمریکا برای وزارت امور خارجه آمریکا ، “هیلاری رادهام کلینتون” است. این خبر را آنگونه آسوشیتد پرس اعلام کرده ، دو نفر از دو دموکرات عضو تیم تحول اوباما تایید کرده اند.

به نوشته آسوشیتد پرس ، هیلاری کلینتون معروف ترین بانوی اول آمریکا است که در رقابت برای شناختن کاندیدای حزب دموکرات تا آخرین روزها ، با اوباما رقابت نزدیکی داشت و به نوعی او را “تحت فشار و انتقاد” قرار می داد. منبع: اینجا

از این خبر خوشحال شدم. من به خانم کلینتون همیشه علاقه داشته ام ؛ نه اینکه هوادارش باشم یا او را به بقیه ترجیح بدهم. اما دلیل من برای این حس ، خواندن کتابش در حساس ترین روزهای زندگیم بود. من کتاب هیلاری کلینتون را وقتی خواندم خیلی درس ها گرفتم و علاقه ام به وی و رییس جمهور کلینتون خیلی زیاد شد. شاید بخشی از احساس من بخاطر تاثیر این کتاب بوده است.

به هر صورت فکر می کنم اوباما دارد بخشی از رفتار هیلاری کلینتون را پس از عقب نشینی از رقابت برای کاندیداتوری را پاسخ می دهد. به هر حال حزب دموکرات نیاز دارد از همه توانش برای پیشرفت استفاده کند. به هر حال پیوستن کلینتون که از محبوبیت هم برخوردار است می تواند به اوباما کمک کند.

فقط یک چیز را نمی توانم حل کنم. اگر اوباما می خواست وی را به کابینه اش بیاورد ، چرا زودتر این خبر به بیرون درز نکرد. تصورش را بکنید ، اگر نین بود شاید اختلاف آرای اوباما و مک کین بیشتر می شد. قبول ندارید؟

ارسال شده با موضوع زندگی آمریکایی | ۲ دیدگاه »

با “اوباما” و اطرافیانش ، در لحظاتی حساس

هرچند از چند روز قبل از انتخابات آمریکا می شد حدس زد سناتور اوباما به عنوان رییس جمهور این کشور انتخاب خواهد شد اما باز همه چیز به روز انتخابات بستگی داشت. در اینجا تصاویری را از اوباما و نزدیکانش در لحظات اعلام نتایج رای گیری ببینید.

ارسال شده با موضوع زندگی آمریکایی | بدون دیدگاه »

این پیروزی از آن شماست

باراک اوباما، چهل و چهارمین رییس جمهوری ایالات متحده آمریکا، پس از پیروزی در انتخابات سه‌شنبه شب (به وقت شیکاگو، ایالت ایلینوی) در گرانت پارک آن شهر در میان هواداران خود سخنانی ایراد کرد.
گزیده‌ای از سخنان رییس جمهوری منتخب ایالات متحده در زیر می‌آید:
اگر کسی هست که هنوز تردید دارد آمریکا جایی است که هر چیزی در آن ممکن است، و نمی‌پذیرد که رویای بنیانگذاران این کشور هنوز در این زمانه زنده است، و قدرت دموکراسی‌مان را زیر سوال می‌برد، پاسخ شما [به چنان کسی] چیزی است که امشب روی داد.
پاسخ شما آن صف‌های طولانی است که این مملکت هرگز به خود ندیده است؛ پاسخ همان مردمی است که ساعت‌ها در صف به انتظار ایستادند، و بسیاری از آنها این کار را برای نخستین بار می‌کردند؛ زیرا اعتقاد داشتند که این بار باید متفاوت باشد، و باور داشتند صدای آنها می‌تواند خود صدای تفاوت و تغییر باشد.
این پاسخی است از زبان پیر و جوان، دارا و ندار، دموکرات و جمهوری‌خواه، سیاه، سفید، آسیایی و آمریکایی. این پیام آمریکایی‌ها به دنیا بود: ما هرگز مجموعه‌ای از افراد جدا، یا دو دسته جدا از ایالات آبی و قرمز نبوده‌ایم.
ما خود ایالات متحده آمریکا هستیم و خواهیم بود.
این پاسخ آن کسانی است که مدت‌های مدید در گوش خود زمزمه تردید و ترس می‌شنیدند و اکنون آمده‌اند تا چرخ تاریخ را به سوی امید به روزگاری بهتر بچرخانند.
این اتفاق منحصر به دیروز و امروز نیست؛ اما امشب، به دلیل کاری که امروز در این انتخابات و در این لحظه سرنوشت‌ساز کردیم، تغییر به خاک آمریکا پا گذاشت.
هرگز فراموش نخواهم کرد که صاحب اصلی این پیروزی کیست. این پیروزی از آن شماست. این پیروزی از آن شماست.
به آنها که دنیا را به ویرانی می‌کشند می‌گویم: ما شما را شکست خواهیم داد. و به آنها که در پی صلح و امنیت‌اند می گویم: ما از شما حمایت می‌کنیم.
من نامزدی نبودم که کسی احتمال رسیدنش به این مقام را بدهد. ما کار خود را با پول زیاد یا حمایت فراوان دیگران آغاز نکردیم. مبارزه تبلیغاتی ما در تالارهای عظیم و باشکوه واشینگتن شکل نگرفت. مبارزه ما در حیاط‌های دموین، اتاق‌های کنکورد و ایوان‌های چارلستون آغاز شد. مبارزه ما به پشتوانه مردان و زنان کارگری پیش رفت که به سراغ پس‌اندازهای اندک خود رفتند و پنج دلار و ده دلار و بیست دلار به این هدف کمک کردند.
این پیروزی از آن شماست.
و می‌دانم که این کار را فقط برای پیروزی در انتخابات نکردید. و می‌دانم که این کار را برای من نکردید؛ این کار را کردید چون عظمت آن‌چه را که در پیش است درک می‌کنید. چون حتی همین الان که جشن گرفته‌ایم هم می‌دانیم چالش‌هایی که فردا پیش روی‌مان خواهد بود بزرگ‌ترین چالش‌های زندگی ماست: دو جنگ، کره خاکی در خطر، و بدترین بحران مالی یکصد سال گذشته.
امشب اینجا ایستاده‌ایم؛ اما می‌دانیم آمریکایی‌های شجاع و دلاوری در بیابان‌های عراق و کوهستان‌های افغانستان از خواب بیدار می‌شوند تا جان خود را به خاطر ما به خطر بیندازند.
پدران و مادرانی که بر بالین فرزندان خود با این فکر چشم بر هم نمی‌گذارند که چطور قسط خانه و پول دکتر و دارو را تامین کنند و پولی هم برای خرج تحصیل فرزندان‌شان کنار بگذارند.
باید انرژی‌های نو به دست بیاوریم، کارهای جدید ایجاد کنیم، مدارس جدید بسازیم، به تهدیدها پاسخ دهیم، و با برخی متحدان دوباره دست دوستی بدهیم.
راهی دراز و قله‌ای پرشیب پیش رو داریم. شاید در یک سال و حتی در یک دوره به آن نرسیم؛ اما آمریکا! من هرگز به اندازه امشب امیدوار نبوده‌ام که به آن خواهیم رسید.
به شما قول می‌دهم که در قالب یک ملت به آن خواهیم رسید.
موانع و مشکلاتی پیش روی‌مان خواهد بود. بسیاری هستند که با تصمیمات و سیاست‌های من در مقام رییس جمهوری موافق نخواهند بود. و می‌دانیم که دولت نمی‌تواند تمامی مشکلات را حل کند.
اما من همواره در مورد چالش‌های پیش رو با شما صادق خواهم بود. حرف شما را خواهم شنید، مخصوصا وقتی که با هم هم‌عقیده نیستیم. و مهم‌تر از همه، از شما خواهم خواست در کار بازسازی این مملکت به من بپیوندید؛ بازسازی از همان راهی که آمریکا در ۲۲۱ سال گذشته ساخته شده است؛ آجر به آجر، سنگ به سنگ، دست‌های پینه‌بسته در کنار یکدیگر.
این پیروزی تنها تغییری نیست که ما به دنبال آنیم. این پیروزی فقط فرصتی است برای ما که به تغییر و تحول جامه عمل بپوشانیم.
در این کشور، ما همه با هم، یک ملت و یک مملکت، اوج می‌گیریم یا سقوط می‌کنیم. بیایید در برابر وسوسه بازگشت به آن حقارت و خامی که مدت‌هاست سیاست ما را به خود آلوده است بایستیم.
به یاد داشته باشیم که مردی از همین ایالت پرچم حزب جمهوری‌خواه را به کاخ سفید برد،‌ حزبی که بر پایه ارزش‌های اتکا به نفس، آزادی فردی و اتحاد ملی بنا شده است.
این ارزش‌هایی است که همه ما به آنها اعتقاد داریم. و گرچه حزب دموکرات امشب به پیروزی بزرگی رسیده است، این پیروزی را با تواضع و فروتنی و تصمیم جدی به رفع شکاف‌هایی می‌پذیریم که مانع پیشرفت‌مان شده‌اند.
همان طور که لینکلن به مملکتی متفرق‌تر از مملکت امروز ما گفت: ما نه دشمن، که با هم دوستیم. شاید بر عشق‌مان خدشه وارد شده باشد، اما رشته‌هایی که ما را به یکدیگر پیوند می‌زند نباید از هم بگسلد.
و خطاب به آن آمریکایی‌هایی که هنوز حمایت‌شان را جلب نکرده‌ام می‌گویم: ممکن است امشب رأی شما را نگرفته باشم، اما صدای شما را می‌شنوم؛ من به کمک شما نیاز دارم، و رییس جمهور شما هم هستم.
به آنها که دنیا را به ویرانی می‌کشند می‌گویم: شما را شکست خواهیم داد.
به آنها که در پی صلح و امنیت‌اند می‌گویم: از شما حمایت می‌کنیم.
ما امشب بار دیگر ثابت کردیم که قدرت واقعی ملت ما نه از توان تسلیحاتی یا میزان ثروت‌مان، که از توان ماندگار آرمان‌های‌مان سرچشمه می‌گیرد: آرمان‌های دموکراسی، آزادی، فرصت، و امیدی محکم و استوار.
و ویژگی اصلی آمریکا در همین است: که آمریکا می‌تواند تغییر کند. اتحاد و همبستگی‌مان می‌تواند به کمال برسد. آن چه تاکنون به آن رسیده‌ایم امید آن چیزی را که می‌توانیم و باید فردا به آن برسیم در ما زنده می‌کند.
حالا نوبت ماست که نیروهای خود را دوباره به کار بگماریم و درهای بخت و اقبال را به روی فرزندان خود بگشاییم؛ رفاه و آسایش را به این مملکت بازگردانیم و پیام صلح را تبلیغ کنیم؛ رویای آمریکایی را احیا کنیم و باز بر این حقیقت بنیادین مهر تایید بزنیم که بسیاریم اما یکپارچه و یکی؛ تا آخرین نفس امیدواریم. و هر جا که به شک و بدگمانی برخوردیم یا به افرادی که به ما می‌گویند نمی‌توانیم، پاسخ ما به ایشان آن باور ازلی و ابدی خواهد بود که همواره جان کلام یک ملت است: ما می‌توانیم.»

—————-

پی نوشت - برجستگی متن از من است.

منبع : اینجا

ارسال شده با موضوع زندگی آمریکایی | بدون دیدگاه »

یک شب هیجان انگیز ، به سلامتی پرزیدنت اوباما

دو ساعت پیش از کلاس که برگشتم ، جان را دم اتاقم منتظر دیدم. روی پیراهنش یک برچسب چسبانده که نوشته I voted (من رای دادم). در اتاقش تلویزیون ندارد . تلویزون را روشن کرده ام و لحظه به لحظه خبرهای انتخابات را از CNN دنبال می کنیم. البته من از اینجا نگاه می کنم که به لحظه تر است.

فارغ از شکل انتخاب رییس جمهوری آمریکا ، این اعلام نتایج آنلاین که همه می توانند در آن مشترک باشند ، برای من جالب است. بگذارید در مورد شکل انتخابات یک توضیح بدهم. می دانید که در انتخابات هر فرد در ایالت خود یکی از دو گروه انتخاب کننده رییس جمهوری را انتخاب می کند. در مجموع هر ایالت یک میزان مشخص رای الکترال دارد. مثلا ایالت کالیفرنیا ۵۵ رای الکترال دارد. هر کدام از کاندیداها بیشترین رای را در این ایالت بیاورد ، همه ۵۵ رای مال او می شود.
بنابراین طبیعی است که داشتن اکثریت در ایالت های کلیدی مهم است.
الان آخرین آمار ۲۰۷ رای الکترال اوباما در مقابل ۱۴۶ رای مک کین بود. ناگهان گزارشگر سی ان ان اعلام کرد با آرای برخی دیگر از ایالت ها اوباما پرزیدنت آمریکا شد. باید اینجا باشید ببینید چه خبر است. جان که معمولا آدم خسیس و حساب رسی است شامپاین باز کرده !
: به سلامتی پرزیدنت اوباما

ارسال شده با موضوع زندگی آمریکایی | ۱دیدگاه »