بایگانی برچسب: جنبش سبز

اوکراین و باز ترسِ انقلاب در میان مسوولان جمهوری اسلامی

با اینکه کسی زیاد وقایع اوکراین را با ایران مقایسه نکرد اما انگار در میان مسوولان ایرانی هنوز ترس و خیالاتی هست.

واقعیت این است که از آخرین حضور خیابانی حامیان جنبش سبز سه سال می گذرد. رهبران مخالفان در زندان یا همان بازداشت خانگی اند. بخشی از حامیان شان بعد از هشت سال احمدی نژادی حتی حاضر شدند به حسن روحانی که میانه رویی شناسنامه دار است، رای بدهند.

Pourmohammadi

در چنین شرایطی، یک انقلاب، خیزش یا هرچه اسمش را بگذارید، در اوکراین، عامل ترس در تهران شده است. نمونه اش این اظهارات مصطفی پورمحمدی، وزیر دادگستری بدنام:

پورمحمدی درباره حوادث اوکراین: امر بر عده ای در داخل مشتبه شده است
مصطفی پورمحمدی، وزیر دادگستری ایران، نسبت به «مقایسه» میان رخدادهای اوکراین با ایران هشدار داد و گفت که روزنامه های ایرانی نباید انقلاب اوکراین را به مسئله ای داخلی تبدیل کنند.
خبرگزاری دانشجویان ایران، ایسنا، سخنان آقای پورمحمدی در روز دوشنبه، پنجم اسفند را منتشر کرده است که با اشاره به حوادث اوکراین می گوید، عده ای در داخل کشور که «حال و هوای دیگری دارند، امر برایشان مشتبه شده است» در حالی که «کشور و نظام ما قابل مقایسه با اینجاها نیست».
به گفته این مقام دولت ایران، برخی روزنامه ها با انتشار «عکس های رنگی بزرگ» و هم رنگ کردن «لوگوی» خود با «رنگ همان حرکت سیاسی» در اوکراین، «احساس پیروزی می کنند» و در مقابل نیز برخی روزنامه ها جوری «گزارش می دهند یا تیتر می زنند که گویا چیزی از دست داده اند و عزادارند». منبع

 

چرا باید یک مقام ارشد در ایران نسبت به تغییرات در اوکراین حساس باشد و آن را با حال و هوای ایران مقایسه کند؟ دادگاه های سال ۸۸ را به یاد دارید؟ آنها موسوی و حامیانش را به انقلاب رنگی مشابه آنچه در اروپای شرقی در دهه دو هزار رخ داد متهم می کردند. البته در ایران هیچ اراده ای برای انقلاب رنگی نبود. به دو دلیل.

اگر خبرهای آن روز را دنبال می کردید، می دیدید که انتخاب رنگ سبز برای موسوی خیلی اتفاقی و با قرعه کشی خود صدا و سیما جا افتاد. و دیگر اینکه سه روز قبل از انتخابات، یدالله جوانی در صبح صادق بحث انقلاب رنگی حامیان موسوی را نوید داد.

Sobh e Sadegh 1

البته می دانیم که بازداشت های بعد از انتخابات-بازداشت فعالان سیاسی- با حکم سه روز قبل انتخابات انجام گرفت. که معلوم می کند اراده کودتای انتخاباتی را حکومت از قبل داشت نه انقلاب رنگی حامیان موسوی.

به هر حال، حکومتی که پایه هایش را بر ظلم و زیر پاگذاشتن حق ملت استوار کند، از هر انقلابی باید بترسد و بلرزد. حالا خیزش در ونزوئلا باشد یا انقلابی در اوکراین.

آقای پورمحمدی باید نگران باشد. او از عوامل اعدام های سال ۶۷ بود و مطمئنا تغییری در ایران، او را به جای وزارت ، به پای میز محاکمه می کشاند. نباید بترسد؟

نمی دانم بعد از این اظهارات وزیر دادگستری ، دستوری برای مطبوعات صادر شد؟ چون دیگر ندیدم از وقایع اوکراین تعریف و تمجیدی شود!

مردمی که دیکتاتور سرنگون می کنند؛ باورت می شود

اعتراض سه ماهه مردم در اوکراین نتیجه داد و رییس جمهوری این کشور که در مسیری دموکراتیک (البته همراه با چاشنی فشار روسها) انتخاب اما در مسیر دیکتاتوری گام بر می داشت، از قدرت کنار گذاشته شد.

Ukrain

در فضای مجازی ایرانی، خیلی ها این روزهای اوکراین را با ایران مقایسه می کنند و اینکه چرا سال ۸۸ مردم ایران نتوانستند اما اوکراینی ها توانستند یا مثلا چرا سران مخالف دولت در ایران سه سال زندانی هستند اتفاقی نمی افتد اما همین خانم نخست وزیر اوکراین بعد از سه سال می آید و در میان مردم معترض حرف می زند.

یادتان هست بعد از آخرین راهپیمایی های ایران، وقتی تونس انقلاب شد، خیلی از ایرانی ها به کنایه به هم می گفتند «تونس تونست، ما نتونستیم». یا مصر یا لیبی و حتی سوریه.

واقعیت اینه که هر کشور ویژگی های منحصر به فرد خود را دارد. البته کشورهای برجای مانده از شوروی سابق به هم شبیه اند و کم و بیش انقلاب و تغییرات آنها شبیه هم هستند اما با این حال، هر کدام ویژگی خود را دارند. یا کشورهای افریقایی یا حتی ایران.

وقایع چهارسال اخیر که از ۸۸ ایران شروع شد و بعد در دیگر کشورها، یک پیام مشخص دارد: مردم می توانند کجروی حکومت را اصلاح کنند اگر بر اعتراض شان اصرار کنند. مصر یک مثال خوب است. آنها حسنی مبارک را به زانو درآوردند. بعد که مرسی آمد و خواست روش های خلاف اکثریت بکار بگیرد، با واکنش مردم مواجه شد. شاید بگویید همین مصر الان «السیسی» نظامی روی کار است. شک نکنید که که اگر او هم به خطا برود، مردم مصر که دو بار به خیابان آمده اند برای بار سوم هم می آیند.

آنچه این روزها در این سو و آنسوی دنبا می گذرد، شاید بیشتر از مردم، برای حکومت های خودکامه پیام دارد که اگر ادامه بدهید صبر مردم یکجا تمام می شود. حالا شاید برای مدتی سرکوب کنید اما این روش همیشگی نیست….

از این هم بیشتر عقب می نشینید آقای خامنه ای

Khamenei 091

به نظر من، صحبت های امروز آیت الله خامنه ای بیشتر از اینکه از موضع قدرت باشد، از موضع ضعف است.

دیدم برخی صحبت های او را از این دریچه تحلیل کرده اند که بله، او رهبران جنبش سبز را به حصر فرستاد، مردم را خانه نشین کرد، بعد که انتخابات باب دل اش را برگزار کرد، حالا هم هشدار داده که بیایید معذرت خواهی کنید. من برعکس فکر می کنم. به نظر خامنه ای از موضع قدرت چنین نگفته و به نظرم، گفتمان اش را دارد تغییر می دهد. اول به صحبت هایش بپردازیم:

خامنه ای: مدعیان تقلب در انتخابات ۸۸ چرا عذرخواهی نمی کنند
آیت الله علی خامنه ای، رهبر جمهوری اسلامی، روز یکشنبه ششم مردادماه با انتقاد از معترضان به نتیجه انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۳۸۸ گفته است، انها در جلسات خصوصی خود اذعان می کنند که در انتخابات چهار سال پیش تقلبی رخ نداده است.
به گزارش وب سایت آیت الله خامنه ای، رهبر ایران در دیدار با در «حدود هزار نفر از دانشجویان دانشگاهها و مراکز آموزش عالی» و در پاسخ به پرسشی در خصوص اعتراضات پس از انتخابات ریاست جمهوری در چهار سال پیش گفته است:«چرا و به چه دلیل مدعیان تقلب در انتخابات ۸۸ برای مواجهه با مسئله، به خیابانها اردوکشی کردند!؟»
رهبر جمهوری اسلامی اضافه کرده است:«بارها و بارها این سوال را نه در مجامع عمومی بلکه به شکلی که قابل پاسخ دادن باشد مطرح کرده ایم پس چرا جواب نمی دهند، چرا عذرخواهی نمی کنند؟»
وی همچنین گفته است:«در جلسات خصوصی می گویند تقلبی رخ نداده بود، پس به چه علت کشور را دچار آن ضایعات کردید و به لبه پرتگاه بردید؟» منبع

 

ظاهر سخنان همان ادبیات آقای خامنه ای ست که اعتراضات بعد از انتخابات را فتنه می نامد اما به نظرم لحن او تغییر کرده است.  به این نمودار نگاه کنید. (ببخشید خیلی فوری و بی نظمه)

Khamenei - Sabzha

 

جنبش سبز در آغاز خیلی پر شور بود. راهپیمایی ۲۵ خرداد اوج اش بود، بعد فراز و نشیب داشت. مثلا در روز قدس، ۱۳ آبان باز حضور خیابانی بود. تا عاشورا. بعد که سرکوب شروع شد کم شد تا دوباره در انتخابات ۹۲ بخشی از جنبش سبز حامی روحانی شد و فعالیت هایی داشت.

اما چرا خامنه ای را من حالا از موضع ضعف یا حداقل تغییر گفتمان می دانم.

خامنه ای در ابتدا ضرب شصت نشان داد و در مقابل ۲۵ خرداد، سخنرانی ۲۹ خرداد را کرد. بعد که به عاشورا و نه دی رسید، شدت عمل را بیشتر کرد که دیدیم به حصر موسوی و کروبی انجامید. اما با رسوایی دولت و او، عملا گفتمان اش عوض شد.

در شش ماه اول سال، مدام او و حامیان اش از منظر هشدار و تهدید بر می آمدند. یک روز او می گفت اگر مطرب و برانداز و مجاهد از شما تعریف می کنند، به خودتان شک کنید، یا آقای صادق لاریجانی می گفت اگر نظام با شما به ملاطفت برخورد می کند، فکر نکنید نظام نمی تواند با شما برخورد کند.

بعد از ۹ دی، تا ۲۵ بهمن ۸۹، یادمان هست که جو سنگین شد و عملا حامیان خامنه ای بحث مجازات موسوی و کروبی را مطرح کردند. حتی شنیدیم که در مجلس فریاد مرگ بر موسوی و کروبی و خاتمی سر دادند.

در شش ماه اخیر کاملا بحث عوض شده است. افرادی مثل عسگر اولادی صراحتا بحث عذرخواهی را مطرح کرده اند و حالا که خود خامنه ای گفته است.

بیشتر بخوانید:
خامنه ای، معضل توبه و آزادی موسوی و کروبی / اکبر گنجی- رادیو فردا
– پاسخ به پرسش آیت الله خامنه ای / محمد جواد اکبرین – جرس
– کسانی که عذرخواهی کنند، همدستان قاتل ندا و سهراب هستند / وبلاگ حق مسلم ما

 

هر کس نداند، خامنه ای می داند که موسوی و کروبی اهل عذرخواهی نیستند چون اشتباه را خامنه ای کرده است. اگر آنها می خواستند عذرخواهی کنند که این همه تحمل نمی کردند. به همین دلیل است که فکر می کنم خامنه ای از این موضع هم پایین تر می آید. چون کشور برغم این انتخابات گل و سنبل، هنوز در بحران است و کار به پیش نمی رود مگر اینکه وحدتی ایجاد شود و این وحدت و نیروی مضاعف آن کشور را از مخمصه ای که گرفتار است نجات بدهد. بنابراین رهبر باید باز هم عقب بنشیند…