بایگانی برچسب: نرگس محمدی

۱۶ یا ۱۰ سال،‌ فرع است؛ بجای کاهش مصلحتی حکم، نرگس محمدی را آزاد کنید

این تلاش برخی از جمله نزدیکان خانم نرگس محمدی برای تبدیل محکومیت ۱۶ ساله به ۱۰ ساله را متوجه نمی شوم.

خانم محمدی براساس رای آقای صلواتی به سه اتهام به ترتیب به ده، پنج و یکسال که در مجموع شانزده سال است محکوم شده است.

Mohammadi Nargess11

نرگس محمدی (وسط)‌ در کنار مادر ستار بهشتی و محمد ملکی

اتفاقا «کانون مدافعان حقوق بشر» که ایشان نائب رئیس آن است در بیانیه ای تایید کرده که قاضی بدنام، ابوالقاسم صلواتی، «خانم محمدی به استناد مواد ۵۰۰، ۶۱۰، ۴۹۸ و ۱۳۴ قانون مجازات اسلامی، در مورد اتهام اجتماع و تبانی به قصد ارتکاب جرم علیه امنیت کشور به تحمل پنج سال و در مورد اتهام فعالیت تبلیغی علیه نظام به تحمل یک سال حبس و در مورد اتهام تشکیل و اداره گروهک غیرقانونی لگام به تحمل ده سال حبس محکوم شده است.

ساعتی بعد از انتشار این خبر، ابتدا همسر ایشان که در پاریس است، و بعد مجموعه های در ارتباط ایشان و از جمله همین کانون مدافعان حقوق بشر، در بیانیه و خبرهایی اعلام کردند حکم خانم محمدی ۱۰ سال است.

استدلال ایشان ماده ۱۳۴ قانون مجازات اسلامی است. این ماده قانون می گوید، «در مورد تعدد جرم مقرر می‌دارد که هرگاه عناوین ارتکابی بیشتر از سه جرم نباشد، رعایت حداکثر مجازات تعیینی اعمال می‌شود. بنابراین با این تجمیع، خانم محمدی به ده سال حبس محکوم شده است.

این یکی از تغییرات جدید قانون مجازات اسلامی است که اتفاقا به نفع متهمان سیاسی است. یعنی در همین مورد مشخص، خانم محمدی بجای اینکه مجموعا ۱۶ سال (۱۶=۱+۵+۱۰) در زندان بماند، اگر این حکم قطعی شود، تنها به اندازه میزان بیشترین محکومیت (یعنی ده سال) زندانی خواهد شد. البته که نویسنده این نوشته امیدوار است این زن شجاع و مبرز حتی یک روز هم برای بیان افکار و عقایدش زندانی شود.

برگردیم به بحث بالا. دوستان استدلال کرده اند که چون براساس قانون جدید باید تحمل کیفر ایشان ده سال باشد، پس رسانه ها باید در خبرشان ننویسند ۱۶ سال، بلکه بگویند حکم نرگس محمدی ۱۰ سال زندان است.

نمی دانم هدف چیست؟ آیا با کمتر اعلام کرد محکومیت، دریچه امیدی برای کاهش مجازات است، و یا چیز دیگری.

مساله مهم این است که خانم محمدی اگر این حکم در موردش قطعی شود، باید درخواست اعمال ماده ۱۳۴ را کند. آنچه تاکنون دیده ایم، قوه قضاییه راسا محکومیت ها را کاهش نمی دهد. نمونه ادعای من این گزارش کلمه است که اگر بخوانید ، متوجه می شوید برخی زندانیان به رغم قانون جدید، تحمل همه مجازات هایشان را می کنند چون به درخواست اعمال ماده ۱۳۴ شان رسیدگی نشده است.

روح قانون این است که اگر قرار بود بطور خودکار اعمال ماده ۱۳۴ شود، دیگر نیازی نبود که قاضی در حکم خود به ترتیب جرایم و مجازات ها را از بیشتر به کمتر بیاورد بلکه توضیح می داد ایشان به شانزده سال محکوم شده اما براساس ماده فلان، تنها ده سال آن قابلیت دارد.

می دانیم که قوه قضاییه ابایی ندارد در غیاب توانایی برای کاهش جرم و جنایت، نخبگان و فعالان مدنی و سیاسی را با خشونت محض به اشد مجازات محکوم می کند. اما در عین حال فکر می کنم تلاش برخی از نزدیکان خانم محمدی برای کمتر نشان دادن محکومیت ایشان، مساله فرعی است. بخصوص اینکه توجه کنید که حکم ایشان ظاهرا هنوز قطعی نیست.

آقای صلواتی، قاضی شعبه پانزده دادگاه انقلاب تهران است. این دادگاه هر رایی صادر کند، مرحله تجدیدنظرخواهی دارد. به نظرم تلاش اطرافیان خانم محمدی باید این باشد که این حکم ظالمانه در نهایت در دادگاه تجدیدنظر به تبرئه ایشان منجر شود.

فاطمه شما، نرگس ِ ما ….ظلم ۱۴۰۰ سال قبل را می بینی اما امروز را نمی بینی

من آدم مذهبی نیستم اما برای آدم های مذهبی بخصوص ایرانیان مسلمان تا حد توانم احترام قائلم. این نوشته ام ، بی احترامی به آنها نیست. تنها تلنگری است.

گفتم شاید مجلس جلسه علنی داشته باشد. یکساعتی رادیو فرهنگ گوش کردم. ایران است و سالروز درگذشت حضرت فاطمه. حزن و عزا از رسانه های حکومت فوران زده است. روایت حضرت فاطمه است و دری که به پهلوی مبارک زده شد و شهادت ایشان.

نمی خواهم وارد این بحث شوم که روایت درست است یا خیر؛ آیا در اوج اقتدار علی ابن ابیطالب، کسی جرات داشت در به پهلوی همسرش که دختر پیغمبر بوده ، بزند و ….

ظلم ، ظلم است. حالا به دختر پیامبر باشد یا به یک یهودی. داستانش را شنیده اید که.

من همه آنها که برای ظلم به فاطمه در ۱۴۰۰ سال پیش ضجه می زنند، یک آدرس می دهم. چند روز پیش، ماموران، زنی را در زنجان، بازداشت و به زندان بردند. اسم این زن، نرگس است. نرگس محمدی. فعال مدنی و روزنامه نگار.  تا آنجایی که می دانم، از من و کل خانواده ام، مومنه تر است. اهل عبادت است و با قرآن نسبتی دارد.
همسرش، تقی رحمانی است . او هم همینطور. او سالها زندانی بوده و دیگر تحمل نداشت، به خارج آمد.

 

این زن بیمار است. یعنی بدنش سالم نیست. غیر از این دو کودک صغیر دارد. زیر پنج سال. آنها تنها مانده اند. انگار یتیم شده اند. پدر در خارج، مادر در زندان. این ظلم نیست؟

آقای مرجع تقلیدی که ایام فاطمیه جلسه ها برگزار می کنی. این ظلم نیست؟ آیا این ظلم برابری نمی کند با خلخال و زن یهودی که سالهاست خوانده ای و به طلابت درس می دهی؟ حضرت علی می گفت اگرمسلمان از غم این حادثه دق کند و بمیرد مورد ملامت نیست بلکه سزاوار است.

آحه چقدر ملاحظه. چون اگر حرفی بزنی، دیگر از بودجه بیت رهبری خبری نیست؟!  یادتان هست نشان دادن تصویر حضرت ابوالفضل، چقدر عصبانی تان کرده بود. یعنی ظلمی که به نرگس محمدی می شود به اندازه آن هم نیست؟

من دغدغه ی دین ندارم. اما شما که داری یادتان باشد، اگر به رویدادهای روز جامعه بی تفاوت باشی، دیگر روضه هایت کاربرد شان را از دست می دهند. مردم که احمق نیستند. ظلم ۱۴۰۰ سال پیش را برایشان بگویی اما به ظلم این روزها ، چشم ات را ببندی….