چهار شنبه, سپتامبر 30th, 2009
تا الان فکر می کردن ، وقتی آدم مریض می شود و یا وقتی به مرگ نزدیک می شود ، صادق و راستگو تر می شود. دیده اید مادربزرگها بیشتر و البته پدربرزگ ها کمتر ، وقتی خبر از رفتن شان دارند ، نمازشان با سوزتر می شود.
خودم زمانی که سرطان گرفتم ، زیاد به فکر خدا نبودم اما سعی کردم دنیا را با واقعیت ها ببینم. این ها را نوشتم تا برسم به “بیژن نوباوه” خبرنگار سابق صدا و سیمای ایران در نیویورک . او که از جانبازان جنگ است در سالهای اخیر بیمار بود و عکس بالا شاید شرح آنچه بر او رفته را بدهد. شاید براساس همین قاعده ای که در بالا توضیح دادم ، انتظار داشتم او کمی واقع بین تر شود.
او که پس از بازگشت به ایران ، در انتخابات نیمه فرمایشی مجلس هشتم به مجلس راه یافت و شد نماینده مجلس. ایشان در تازه ترین بیانات خود در برنامه گفتگوی خبری شبکه دوم ، در بخشی از صحبت هایش با اشاره به انتخابات ایران ، به انتخابات آمریکا در سال 2000 اشاره ای داشت و گفته بود وقتی بین الگور و بوش در تنها 800 رای اختلاف صورت گرفت ، موضوع به دادگاه فدرال قانون اساسی رفت. آنجا دادگاه فدرال رای به بوش داد تا وی رییس جمهوری آمریکا شود.
به گفته آقای نوباوه ، بعد از رای دادگاه فدرال قانون اساسی همه چیز تمام شد وهیچ کس اعتراض نکرد . وی در نتیجه خواستار توجه معترضان ایرانی به نتایج انتخابات شد که بپذیرند دیگر !
ایران سبز در وبلاگش ، به زیبایی پاسخ آقای نوباوه را داده است:
“….. حال در جواب ایشان باید گفت: در امریکا عضو دادگاه فدرال( مساوی با عضو شورای نگهبان) از هیچ یک از نامزدها حمایت نکرد! در امریکا فرمانده نیروهای نظامی(مساوی با سردار فیروز آبادی)نگفت که عده ای نمی خواهند آقای بوش رئیس جمهور شود ولی ما نمی گذاریم!در امریکا سایتهای خبری جناح آقای الگور شب انتخابات توقیف نشد! در امریکا شب انتخابات تلفن همراه در پایتخت این کشور قطع نشد!با استناد به صحبتهای شما در 90 سیاسی که بالاترین گناه در یالات متحده؛ همین امریکای جنایتکار!!بعد از تجاوز به عنف؛ دروغ است؛ کسی که دروغ میگوید فاقد صلاحیت برای ریاست جمهوری این کشور خونخوار!! است.در ایالات متحده آقای بوش طرفذاران الگور را خس و خاشاک ننامید! در امریکا اعضای جناح آقای الگور به زندان نرفتند و متهم به کودتای مخملی نشدند ! در امریکا معترضان به انتخابات که قبل از اعلام نتایج اعتراض کرده بودند به زندان نرفتند و به آنها تجاوز نشد!حال شما ما را با ایالات متحده ای مقایسه میکنید که مهد دموکراسی است و هر کس با هر عقیده ای می تواند به مسئولان مملکتی آنجا با شدیدترین الفاظ حمله کند؟ برای نمونه مایکل مور مستند ساز امریکایی که بوش را احمق خطاب کرده بود. آیا او به زندان افتاد؟ مقایسه ایران با امریکا قیاس مع الفارق است چون که نظام امریکا نظامی دموکراتیک ؛ و نظام ایران نظامی دیکتاتوری ؛ با درپوشی از جمهوری است که به واسطه این نظام مبارک ومیمون!! عقاید دینی از دل و جان جوانان ایرانی رخت بر بسته است…..”
ارسال شده با موضوع زندگی آمریکایی, سیاست | 2 دیدگاه »
سه شنبه, نوامبر 4th, 2008
دو ساعت پیش از کلاس که برگشتم ، جان را دم اتاقم منتظر دیدم. روی پیراهنش یک برچسب چسبانده که نوشته I voted (من رای دادم). در اتاقش تلویزیون ندارد . تلویزون را روشن کرده ام و لحظه به لحظه خبرهای انتخابات را از CNN دنبال می کنیم. البته من از اینجا نگاه می کنم که به لحظه تر است.
فارغ از شکل انتخاب رییس جمهوری آمریکا ، این اعلام نتایج آنلاین که همه می توانند در آن مشترک باشند ، برای من جالب است. بگذارید در مورد شکل انتخابات یک توضیح بدهم. می دانید که در انتخابات هر فرد در ایالت خود یکی از دو گروه انتخاب کننده رییس جمهوری را انتخاب می کند. در مجموع هر ایالت یک میزان مشخص رای الکترال دارد. مثلا ایالت کالیفرنیا 55 رای الکترال دارد. هر کدام از کاندیداها بیشترین رای را در این ایالت بیاورد ، همه 55 رای مال او می شود.
بنابراین طبیعی است که داشتن اکثریت در ایالت های کلیدی مهم است.
الان آخرین آمار 207 رای الکترال اوباما در مقابل 146 رای مک کین بود. ناگهان گزارشگر سی ان ان اعلام کرد با آرای برخی دیگر از ایالت ها اوباما پرزیدنت آمریکا شد. باید اینجا باشید ببینید چه خبر است. جان که معمولا آدم خسیس و حساب رسی است شامپاین باز کرده !
: به سلامتی پرزیدنت اوباما
ارسال شده با موضوع زندگی آمریکایی | ۱دیدگاه »
سه شنبه, نوامبر 4th, 2008
امروز روز انتخابات در آمریکاست. عجب اعتماد به نفسی دارند این کلت. خب البته وقتی دموکراسی در آن حاکم باشد ، دیگر دغدغه ای مثل میزان مشارکت برای آنها مانند کشور ایران اهمیت ندارد که از سر صبح تا نیمه شب با چند بار تمدید وقت انتخابات ، کلی برنامه مهیج کننده ، مردم را بکشانند بر سر صندوق رای. دیروز در کلاس مان هم صحبت همین بود. من برایم جالب بود که روز رای گیری در اینجا یک روز وسط هفته – سه شنبه – است.
فکرش را بکنید. در ایران روز جمعه ی تعطیل روز انتخابات است تا مردم بیایند و رای بدهند. تازه بعضی وقت ها هم مانند انتخابات نوع حکومت ایران در روز یازدهم فروردین 1358 ، مهلت رای گیری دو روز طول کشید تا بالاخره ملت 97/5 درصد به جمهوری اسلامی رای بدهند.
اینجا با اینکه روز غیر تعطیل است اما خب این دور از انتخابات ویژگی خودش را دارد. یکساعت پیش که بیرون بودم از صف مردم برای رای دادن کاملا متعجب شدم. حتما می دانید اینجا می توان قبل از روز رای گیری داد. به این دوستم جان دیشب گفتم رای داده ای ؟ گفت نه . گفتم فردا شلوغ می شود ، گفت بشود. مزه رای دادن به اوباما این است که بروی درصف بمانی. جالب بود. برایش توضیح دادم که 11 سال پیش ما هم با این احساس رفتیم و به خاتمی رای دادیم .
خلاصه از این چهارتا همسایه ما که سه تای شان دارند به سناتور اوباما رای می دهند. فکر می کنم از همین اجتماعی کوچک بتوان نتیجه انتخابات را حدس زد.
این هم فیلم رای دادن سناتور اوباما. نه صلواتی بود و نه مخفی کاری . اینجا
ارسال شده با موضوع زندگی آمریکایی | 2 دیدگاه »
سه شنبه, نوامبر 4th, 2008
امروز در بخش “مشاهده های شما از رای گیری در انتخابات آمریکا” در سایت بی بی سی ، مطلبی خواندم که برایم جالب بود. بی بی سی بخش فارسی نوشته است:”جان مک کین، نامزد حزب جمهوریخواه و باراک اوباما، نامزد حزب دموکرات، به ایالت های محل اقامتشان یعنی ویرجینیا و ایلینوی بازگشته اند تا در انتخابات شرکت کنند”. اینجا
درحالی بی بی سی نوشته که جان مک کین به ایالت محل اقامتش “ویرجینیا” برای رای گیری بازگشته که وی سناتور ایالت آریزونا در غرب آمریکاست.
حتما شنیده اید که بزودی خبرگزاری بین المللی بی بی سی ، تلویزیون خود را برای ایران راه اندازی می کند.امیدوارم نیروهای جدید بی بی سی خط و مشی قبلی این رسانه را مانند گذشته ادامه دهند. هرچند اشتباهاتی اینچنینی در رسانه ها غیر طبیعی نیست اما من معمولا کمتر چنین اشتباهی در بی بی سی دیده بودم.
ارسال شده با موضوع روزنامه نگاری | 2 دیدگاه »
سه شنبه, نوامبر 4th, 2008
هنوز با جامعه آمریکایی جور نشده ام ؛ بخصوص که وقتم بیشتر صرف کار می شود البته درس. به همین دلیل ، در این ده ماهی که اینجا هستم مدام چیزهای تازه می بینم. تصور کنید اولین هالوین ، اولین بار شاهد انتخابات و … هستم. امروز تمام روز خانه بودم و مشغول کار بودم. غروب تصمیم گرفتم با مترو به منزل یکی از دوستانم بروم. از مترو که پیاده شدم بیرون مترو منظره خوشایندی دیدم.
تعداد زیادی – حدود بیست نفر – مرد و زن که البته پیر و جوان میان شان بود پرچم اوباما داشتند. یک آقا و خانم مسن هم کمی آن سو تر پرچم مک کین را تکان می دادند. خیلی باحال بود. یک لحظه یاد انتخابات های 76 تا 82 افتادم. خوشحالی طرفداران کاندیداها ، دعوت به رای دادن و …
برای من نکته جالب این بود که هرچند آمریکایی ها انتخابات ریاست جمهوری شان را خیلی تا حالا با دیسیپلین دنبال کرده اند اما شب آخری زده اند به جواد بازی که ما هم تو یک هفته تبلیغات انتخابات می دیدیم. البته بگویم که اینجا کاغذ تبلیغات کف زمین نمی ریزند !
ارسال شده با موضوع زندگی آمریکایی | بدون دیدگاه »
چهار شنبه, اکتبر 8th, 2008
دیشب دومین مناظره از سه مناظره دو کاندیدای ریاست جمهوری آمریکا برگزار شد. با اینکه خسته بودم و از کلاس برای دیدن آن با عجله برگشته بودم ، اما به اکثر آن رسیدم. مناظره این دفعه با دفعه قبل که مجری و دو کاندیدا بودند تفاوت داشت و این دفعه یک هیات ژوری هم سوال کننده در صحنه حضور داشت.
به نظر من در مناظره دیشب سناتور مک کین یک مقدار کمتر از دفعه قبل عصبی بود چون به نظرم در مناظره اول خیلی تحت استرس بود. یک نکته جالب دیشب این بود که زمان تماشای مناظظره ، در اتاق من باز بود و هرچند جان (دوستم) در اتاقش مشغول غذا دادن به گربه اش بود ، اما هربار که لا به لای مناظره اسمی از ایران برده می شد ، عین فنر می پرید می آمد در اتاق من ببینه چه خبره. جان کاملا مدافع سناتور اوباما ست و به گفته خودش می خواهد به اوباما رای بدهد. این فقط جان نیست که می خواهد اینکار را بکند. خیلی از جوانانی مثل او که تاکنون اهل رای دادن نیستند ، این دوره تصمیم گرفته اند رای بدهند و آن هم به اوباما !
یک طورهایی اینجا هم مثل دوم خرداد 76 ، همه هیجان زده اند ببینند کی انتخاب می شود بخصوص که دموکرات در هشت سال اخیر تا دقیقه نود برنده بودند اما شورای نگهبان اینها ، ناگهان جمهوری خواهان را برنده اعلام کرده است.
اما مناظره ، باز هم ایران موضوعی قابل توجه در این مناظره بود بطوریکه از هر دو کاندیدا در مورد حمله احتمالی ایران به اسراییل سوال شد که جواب مک کین خیلی تند و تیز بود. مک کین به صراحت گفت که در صورت حمله ایران به اسرائیل منتظر شورای امنیت سازمان ملل نخواهد شد. او دقیقا گفت:”اجازه دهید بگویم که روشن است که ما منتظر شورای امنیت سازمان ملل نخواهیم شد.”
او از اوباما انتقاد کرد چرا که گفته است بدون پیش شرط با ایرانی ها مذاکره خواهد کرد. وی گفت: “من می خواهم مطمئن شوم که ما با پیوستن به متحدان خود فشار کافی بر ایرانی ها وارد می کنیم، از طریق اعمال تحریم های سخت و جدی برای وادار کردن آنها به تغییر رفتارشان. و من فکر می کنیم که می توانیم چنین کنیم.”
او در پایان سخنانش در پاسخ به این پرسش تاکید کرد که “ما هرگز نمی توانیم اجازه وقوع یک هولوکاست دوم را بدهیم.”
البته اوباما هم برای اینکه از رقیب جا نماند ، به نظر من مواضع سفت و سختی گرفت بطوریکه به قول بی بی سی ، “ضمن اشاره ای تلویحی به اتخاذ رویکردی همچون مک کین” ، چشم انداز منع صادرات بنزین به ایران برای فشار بر آن کشور را مطرح کرد.
وی گفت: “ما نمی توانیم به ایران اجازه دستیابی به سلاح اتمی را بدهیم. این وضع، معادله را در منطقه به هم خواهد زد. نه تنها تهدیدی برای اسرائیل، نزدیک ترین متحد ما در منطقه و یکی از نزدیک ترین متحدان ما در جهان خواهد بود، بلکه همچنین امکان افتادن سلاح های اتمی به دست تروریست ها را به وجود می آورد.”
او با اشاره به اینکه برای جلوگیری از دستیابی ایران به سلاح اتمی هر کاری خواهد کرد گفت: “و ما هرگز گزینه های نظامی را از پیش روی خود برنمی داریم. و مهم است که ما برای عمل کردن در جهت منافع خود، به سازمان ملل یا هیچ کس دیگری حق وتو ندهیم.”
با این حال او فورا افزود: “به هر حال مهم است که از هر ابزاری که در اختیار ماست استفاده کنیم تا از سناریویی که در آن مجبور به اتخاذ آن گزینه ها [گزینه نظامی] شویم پرهیز کنیم.”(متن اظهارات از بی بی سی)
عکس پایین هم آخرین وضعیت آرای الکترال در انتخابات ماه دیگر است. نکته جالب این است که ایالت هایی که با خارج ارتباط دارند و در حاشیه اند مثل کالیفرنیا ، اورگان ، نیویورک ، پنسیلوانیا و … معمولا دموکرات هستند و ایالت های مرکزی بیشتر قرمز یا همان جمهوری خواه :
گزارش تصویری مناظره دیشب را اینجا ببینید.
ارسال شده با موضوع زندگی آمریکایی | 2 دیدگاه »
شنبه, سپتامبر 27th, 2008
اولین مناظره دو کاندیدای ریاست جموری آمریکا - 2008
یکی از ویژگی های انتخابات ریاست جمهوری در آمریکا این است که مردم می توانند پیش از انتخاب رییس جمهوری جدید آمریکا ، آنها را در مناظره ای که با یکدیگر دارند محک بزنند. غیر از دو کاندیدای رییس جمهوری ، معاونان پیشنهادی آنها هم با یکدیگرمناظره برگزار می کنند.
تنها 39 روز به انتخابات چهارم نوامبر ریاست جمهوری آمریکا زمان مانده و جمعه شب در حالی اولین مناظره تلویزیونی مک کین-اوباما برگزار شد که فکر می کنم فارغ از اینکه سناتور جان مک کین برتر بود یا سناتور باراک اوباما ، فکر می کنم ایران یک بر صفر بازنده شد.
این مناظره در حالی برگزار شد که پیش از این سناتور مک کین اعلام کرده بود برای نشست حل بحران اقتصادی به واشینگتن خواهد آمد اما گویا با توافقاتی که در کاخ سفید و اجماعی که بین دموکرات ها و جمهوری خواهان بر سر طرح اقتصادی وجود دارد ، او پس از برطرف شدن نگرانی های اولین ، جمعه شب به میسی سی پی رفت تا در مناظره شرکت کند.
تا همین جای کار مک کین یک مقدار از اوباما با همین حرکتش جلو افتاد و نشان داد که مسایل کل کشور برایش اهمیت دارد اما خب در مقابل هم اوباما معتقد بود که “اتفاقا الان باید در حضور مردم حاضر شد”. غیر از این مساله ، موضوع اولین مناظره دو کاندیدای ریاست جمهوری ، سیاست خارجی بود. جایی که به عنوان نقطه قوت مک کین تلقی می شود و در مقابل برخی معتقدند که اوباما در آن کمی ضعف دارد ؛ هرچند که اوباما با انتخاب جوزف بایدن ، عملا این مشکل را بهبود بخشیده است.
18 هزار دانشجوی دانشگاه 160 ساله ایالت میسی سی پی و میلیون ها تماشاگر تلویزیونی در حالی شب گذشته نود دقیقه به مناظره تلویزیونی دو کاندیدای ریاست جمهوری آمریکا نگاه کردند که یکی از موضوعات مهم این مناظره ایران بود.
در شبی که هر دو نامزد به شدت نسبت به “خطر” برنامه اتمی ایران به خصوص تهدید آن برای اسرائیل هشدار داده اند ، به نوشته بی بی سی ، مک کین نامزد جمهوری خواهان گفت که مجهز شدن ایران به سلاح اتمی خطر بالقوه ایجاد یک “هولوکاست دوم” علیه یهودیان اسرائیل را به دنبال دارد و به رقابت تسلیحاتی در منطقه دامن می زند. این سناتور اهل آریزونا گفت “ما نمی توانیم اجازه وقوع یک هولوکاست دوم را بدهیم” و افزود که “ما می توانیم تحریم های جدی و دردناکی بر ایران تحمیل کنیم، که به نظر من می تواند اثر مثبتی داشته باشد.”
باراک اوباما نامزد دموکرات ها نیز نگرانی مشابهی را در مورد خطر به راه افتادن رقابت تسلیحاتی در منطقه منعکس کرد و گفت که مسلح شدن ایران به سلاح اتمی با توجه به تهدیدی که متوجه اسرائیل می کند “شرایط بازی را عوض خواهد کرد.”
هرچند کمی طبیعی است که در موضوع اولین مناظره دو کاندیدا ، ایران به عنوان یکی از موضوعات اصلی باشد اما برخی معتقدند که ایران بیش از پیش با خطر جنگ روبروست. آنهایی که این احتمال را بالا می دانند دلایلی دارند. اول اینکه اکنون در کلام هر دو کاندیدا ، ایران یک خطر بزرگ است. همچنین آمریکا برای فرار از مشکلات اقتصادی ، نیاز با افزایش فروش اسلحه به کشورهای پولدار خاورمیانه – به مدد قیمت بالای نفت – دارد. و دلایلی دیگر …
هرچند در مقابل هم برخی احتمال برخورد نظامی را کم می دانند اما آنها هم یک برخورد اصطلاحا گاز انبری را رد نمی کنند کاری که 27 سال پیش یکبار توسط اسراییل در عراق انجام شد.
در عملیات ” اپرا” در سال ۱۹۸۱ میلادی و در جریان جنگ ایران و عراق، توسط نیروی هوایی اسرائیل بر علیه تأسیسات اتمی عراق به نام عصیراک صورت گرفت. در اواخر دههٔ ۱۹۸۰ عراق یک رآکتور هستهای “کلاس ازيريس” را از فرانسه خریداری کرد. اطلاعات نظامی اسرائیل اینگونه تصور نمود که این کار با هدف تولید پلوتونیوم برای پیشبرد برنامهٔ صلاحهای هستهای عراق بودهاست.همچنین اطلاعات نظامی اسرائیل باور داشت تابستان سال ۱۹۸۱ آخرین فرصت برای نابودی رآکتورها پیش از بارگیری سوخت هستهای است.طراح حمله هوايی موفقيتآميز اسرائيل به کوره اتمی ژنرال ابيعام صلع نام داشت. اطلاعات بیشتر اینجا…
از این مسایل که بگذریم ،در این مناظره در حالی که اوباما بر گفتگو با ایران تاکید کرد ، مک کين به اوباما گفت ملاقات بدون پيش شرط با احمدی نژاد به وی مشروعيت مي دهد. در مصاحبه دیشب یک نکته ی دیگر وجود دارد، اوباما در بخشی از سخنانش گفت “من سپاه جمهوریخواهان (پاسداران) ایران را گروه تروریستی میدانم “. فکر کنم مک کین هم همین رو گفت. اینجا پی بگیرید.
—————————
پی نوشت یک – مشروح خبر بی بی سی از مناظره دو کاندیدا را اینجا پی بگیرد.
پی نوشت دو – حال که حرف احتمال جنگ شد ، بد نیست یک آمار مقایسه ای بین توان نظامی ایران و آمریکا را اینجا ملاحظه کنید.اینجا هم می توانید از زبان حسن روحانی بخوانید که می دانست جنگ می شود اما کسی تحویلش نگرفت ! قبل از این هم حجت الاسلام دعایی هم در این مورد سخن گفته بود.
پی نوشت سه – این مصاحبه وفا مستقیم با علیرضا نوری زاده را از دست ندهید. اینجا
ارسال شده با موضوع زندگی آمریکایی, سیاست | 6 دیدگاه »
چهار شنبه, سپتامبر 3rd, 2008
در دانشگاه در رشته حقوق ، در چند کتاب از جمله حقوق اساسی خیلی در مورد انتخابات در آمریکا خوانده بودم اما فکرش را هم نمی کردم که بتوانم اینقدر ملموس درکش کنم. بخصوص آن هم در این مقطع که بقول خود این دوستان آمریکایی یکی از پر هیجان ترین انتخابات آمریکاست. بسیاری این دوره را از این نظر به دوران انتخاب “کندی” و بلکه پرهیجان تر از آن نسبت می دهند.
کم و بیش در جریان این انتخابات هستید و در این روزها بحث اصلی معرفی معاون اول از سوی دو کاندیدای دموکرات و جمهوری خواه است. سناتور اوباما ، برای رفع نقطه ضعف در سیاست خارجی اش ، سناتور بایدن را انتخاب کرده و سناتور مک کین ، سارا پالین فرماندار کم تجربه آلاسکا را.
رقابت همچنان پایاپای ادامه دارد اما آنچه جالب است ، نگاه مطبوعات به انتخابات است. روزنامه نگارهای اینجا به همه چیز کار دارند و بقول معروف مو را از ماست می کشند. تازه ترین شاهکار شان هم افشای این حقیقت است که دختر خانم پالین ، پیش از ازدواج حامله است؛ چیزی که به هیچ وجه با سیاست عمومی جمهوری خواهان هماهنگ نیست.
امروز هم چیزی در “کریستین ساینس مانیتور” دیدم که خواندنی است.
مایکل مورفی، استراتژیست سرشناس حزب جمهوری خواه و پگی نونان، نویسنده مشهور جمهوری خواهان در “وال استریت ژورنال” امروز در انتهای مصاحبه شان با شبکه MSNBC حرف هایی زدند که قرار نبود شنیده شود. آنها در مصاحبه شان از سیاست های حزب جمهوری خواه و سناتور مک کین بابت انتخاب خانم سارا مک کین تقدیر کردندو بعد از مصاحبه در حالی که گمان می کردند میکروفن های شان خاموش است شروع به بیان نظرات واقعی خود کردند. فکر می کنید چه گفتند؟
آنها در این گفتگوی ناخواسته ضبط شده عقیده “واقعی” خودشان را در مورد حزب جمهوری خواه بیان کردند، و متفق بودند که انتخاب پیلین اشتباه بزرگی است که جمهوری خواهان را به شکست می کشاند.
“مایکل مورفی” گفته است:”حزب شکست خواهد خورد (this is not going to work) از بیخ به *** رفته ” (it’s all fucked up)
“پگی نونان” هم گفته است:”مسابقه به آخر رسیده(it’s over) است پیلین زن شایسته ای برای این شغل نیست …. جمهوری خواهها رفتند دنبال این، معذرت میخوام، **س شعر راجع به گفتمان ، و هردفعه این کار رو میکنند چون این کار اونها نیست و بلد نیستن خرابش میکنن”.
خب ، خودتان بقیه اش را اینجا بخوانید …. گاهی آزادی ، زیاد هم خوب نیست !!
ارسال شده با موضوع زندگی آمریکایی | بدون دیدگاه »
